Davacı ... vekili, 3.12.2007 tarihli protokol uyarınca davalı eş adına kayıtlı 56 ada 11 parselin 1/2 payının, 4271 parselin 1 nolu bağımsız bölümünün ise tamamının tapu kayıtlarının iptali ile vekil edeni adına tesciline, bu isteklerinin yerinde görülmemesi durumunda dava konusu taşınmazların değerinin faizi ile birlikte davalıdan alınarak vekil edenine verilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, dayanak protokolün boşanma kararı veren hakim tarafından incelenmediği ve onaylanmadığından hukuken geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 9.4.1981 tarihinde evlenmiş, 16.11.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler arasında sözleşmeyle başka mal rejimi seçilmediğinden 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı rejimi ( TKM.170.), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (TMK.202.) Dava konusu 56 ada 11 parsel 15.1.2002 tarihinde ½’ şer oranda eşler adına, 4271 parseldeki 1 numaralı bağımsız bölümün ise tamamı 28.05.2001 tarihinde satın alma yoluyla davalı koca adına tescil edilmiştir.
Taraflar arasında İstanbul 2. Aile Mahkemesinde görülen boşanma davasında davacı ...'in davalı ... Yüksel aleyhine anlaşmaya dayalı olarak boşanma davası açtığı, yargılama sonunda verilen 11.12.2007 tarih 2007/825 Esas 2007/886 Karar sayılı hüküm ile TMK.nun 166/3 maddesi uyarınca tarafların anlaşmaları sonucu boşanmalarına, müşterek çocuk ...’in velayetinin babaya verilmesine ve taraflarca karşılıklı olarak tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, maddi tazminat ve manevi tazminat talep edilmediğine, mal ve eşyalara ilişkin ihtilaflarının bulunmadığına dair anlaşmanın onaylanmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 27.12.2007 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.
Taraflar, tarih ve sayısı belirtilen boşanma dava dosyasına sunulan 3.12.2007 havale tarihli “protokol” başlıklı sözleşmenin 1. bendinde ... adına kayıtlı 56 ada 11 parseldeki ½ payın, 2. bendinde 4271 parseldeki davalı adına kayıtlı bağımsız bölümün davalı ... Yüksel’e devredileceği, 7.bendinde ... tarafından 15 yıl boyunca Ayla Yüksel’e her ay 10.000 YTL verileceği, 9. bendinde ise müşterek çocuk ...’in velayetinin babaya bırakılacağı hususunda anlaşmışlardır.
Söz konusu protokol 11.12.2007 tarihli oturumda taraflarca mahkemeye sunulmuş, davalı koca ... tarafından içeriğine itiraz edilmediği, imza inkarı da yapılmadığı gibi oturum tutanağına geçen özet şeklindeki imzalı ifadelerinde protokol anlaşması doğrultusunda açıklamalar yapılmış, aynı oturumda anlaşma doğrultusunda nihai hüküm kurulmuştur.
Her ne kadar boşanma kararının gerekçesinde ve hüküm fıkrasında açıkça 03.12.2007 tarihli protokolden söz edilmemişse de anılan protokolün özeti şeklinde tutanağa geçen ifadeler aynen hüküm fıkrasına alınarak onaylandığı belirtilmiştir.
Gerekçede ve hükmün 4. bendinde dayanak protokolün özeti açıklandıktan sonra onaylandığının belirtilmesine, söz konusu protokolün 7. maddesinde belirtilen ödemelerin düzenli bir şekilde koca ... tarafından yapıldığının ileri sürülmesine, 9. bendindeki anlaşmaya uygun olarak müşterek çocuğun velayeti hakkında hüküm kurulmasına,
anlaşmalı boşanma davalarında taraflar anlaşmadıkça boşanmalarına karar verilemeyeceğine göre, davalı koca tarafından protokoldeki maddelerin bir kısmı yerine getirildikten sonra mahkemece onaylanmadığı belirtilerek protokolün kısmen geçersiz olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmak TMK.nun 2. maddesi uyarınca hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup hukukça korunamaz.
Tüm bu açıklamalar ışığında davacının iddiası doğrultusunda karar verilmesi gerekirken usul, kanun ve dosya içeriğine uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.
Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca Yargıtay duruşmasında avukat aracılığıyla temsil olunan davacı lehine takdir edilen 750 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 09.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.