Davacı ..., dava konusu 101 ada 123 parselin bir bölümüne zilyet olduğunu ileri sürerek kısmen iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ..., değişik aşamalarda verdiği ifadelerinde, adına kayıtlı taşınmazda davacının otunu biçmek suretiyle kullandığı bir kısım yerinin bulunduğunu, kendisine yol bırakılması ve üzerindeki tuvaletin kaldırılması şartıyla davayı kabul edebileceğini bildirmiştir.
Mahkemece, ekonomik amaca uygun zilyetliğin söz konusu olmadığı, şartlı kabulün geçerli olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 101 ada 123 parsel, 6.5.2006 tarihindeki, kadastro yoluyla belge uygulanmaksızın zilyet olunduğu belirtilerek “tek katlı kargir ev ve tarla” niteliği ile 3847,54 m2 yüzölçümü ile davalı adına tespit edilmiş, tutanağın kesinleşmesiyle 11.7.2006 tarihinde aynı şekilde tescil edilmiştir. Davacı, TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi uyarınca kısmen iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.
Bir yerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilmesi için yukarıda belirtilen kanun maddelerinde sayılan şartların yanında, malik sıfatıyla, başka bir anlatımla ekonomik amaca uygun şekilde tasarruf edilmesi gerekir. Dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazı, davacının 20 yılı aşkın süreden beri otunu biçmek, ağaç dikmek suretiyle ve tuvalet olarak kullandığında uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Yargıtay’ın kararlılık kazanan uygulamalarına göre bu tür kullanım ekonomik amaca uygun sayılmaktadır. Tüm bu açıklamalar karşısında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken kanuna ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki; teknik bilirkişi Hüseyin Abacı tarafından düzenlenen 7.7.2009 havale tarihli rapor ekindeki krokide dava konusu taşınmazın ada ve parsel numaraları yanlış yazılmıştır.
Bilirkişiden alınacak ek rapor ile hakkında hüküm kurulan taşınmazın ada ve parsel numarasının düzeltilmesi gerekir.
Bundan ayrı; davaya konu A harfiyle gösterilen 272,02 m2 lik bölümün ifrazının mümkün olup olmadığı da araştırılmamıştır. Bu husus, ilgili kurumdan sorulup araştırılarak, alınacak cevaba göre karar verilmesi gerekirken, bu yönlerin gözönünde bulundurulmaması da doğru olmamıştır.
Tüm bu açıklamalar nedeniyle davacı ...’nın yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün ve HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.