Davacılar vekili, miras yolu ile intikal, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı bir parça taşınmazın vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Mahkemece, 13.12.2006 havale tarihli krokide bir sureti sarı diğer sureti yeşil renkle boyalı 667,38 m²’lik yerin mülkiyetinin davacılar adına tespitine; fazlaya ait taleplerin (tescil talebinin de) reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili, davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava kadastroca tespit dışı bırakılan taşınmazın TMK.nun 713/1 maddesi uyarınca tescili isteğine ilişkindir.
Kadastro Müdürlüğünün karşılık yazısındaki bilgilere ve paftaya göre tescil konusu taşınmaz 1955 yılında yapılan tapulama çalışmalarında “kısmen köy tarlası ve kısmen yol” olması nedeniyle tespit dışı bırakılan bir yerdir. Kamunun yararlandığı bir yerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile edinilmesi mümkün değil ise de kapanmış ve terk edilmiş yolların koşullarının oluşması halinde edinilmesi mümkün olabilir.
Zira 2644 sayılı Tapu Kanununun 21. maddesi hükmüne göre; kapanmış ve terk edilmiş yollar kamu malı olma niteliğini yitirirler. Köylünün ortaklaşa kullandığı, diğer bir anlatımla köy orta malı niteliği taşımayan köy tarlaları da şartları varsa edinilebilirler.
Yerel bilirkişi ve tanıklardava konusu taşınmaz bölümünün davacıların ve miras bırakanları Mümin Yılmaz tarafından 40-50 yılı aşkın bir süreden beri ev, bahçe ve müştemilatı niteliği ile kullandığını, bu yerin köy orta malı olan köy tarlası ve köy yolu olduğunu hiç bilmediklerini ifade ettiklerine, taşınmazın halen ev ve bahçesi olarak tasarruf edildiği zirai bilirkişi tarafından açıklandığına göre, uyuşmazlık konusu yerin zilyetlik yolu ile kazanılmasının mümkün olduğu ve kazanma koşullarının davacılar yararına oluştuğu sonucu çıkmaktadır.
Dosya içeriğine, dava evrakı ile yargılama tutanakları kapsamına, hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve araştırma yapılıp, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, az yukarıda açıklanan nedenlerle, dava konusu taşınmazın ilk defa imar planı kapsamına alındığı 1990 tarihine kadar edinme koşullarının davacılar lehine oluştuğu anlaşıldığına ve dava konusu taşınmazın 19.10.2004 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli Revizyon Uygulama İmar Planında kısmen yeşil alan, kısmen yol ve kısmen park alanı olarak ayrılan yerde kaldığının, Seyfettin Uçar, Kamil Kılıç,
Cansel Çağlar ve Hüseyin Akkaya’lı tarafından düzenlenen 16.2.2008 hakim havale tarihli raporla belirlenmiş olması nedeniyle,bu şekilde kamu yararına tahsis edildiği anlaşılan böyle bir yerin fiilen kamu malı haline dönüşmemiş olmasının, özel mülkiyet şeklinde tapuya tesciline olanak sağlamayacağına göre, yazılı şekilde mülkiyetin davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davalı Hazine vekili, davalı ... vekili ve davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 7.192,10 TL’nın temyiz eden davacılardan alınmasına ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden Bağcılar Belediye Başkanlığına iadesine 09.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.