Davacı, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak 133 ada 95 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile aynı ada 45 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün sınırlandırmasının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazların 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16. maddesinde belirtilen kamu mallarından olduğu ve zilyetlik yoluyla iktisap edilmelerinin mümkün bulunmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüyle 133 ada 95 parsel taşınmaz ile 133 ada 45 parsel sayılı taşınmazın 6.10.2008 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 554,65 m2 yüzölçümlü bölümünün sınırlandırmasının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 133 ada 45 parsel sayılı taşınmaz senetsizden, 15.240,49 m2 yüzölçümlü olarak, harman yeri niteliği ile 6.5.2007 tarihinde sınırlandırılmış, tutanakta kadimden beri Yenigüney Köyü tasarrufundaki harman yeri olduğu açıklanmıştır.
5251 m2 yüzölçüme sahip 133 ada 95 parsel ise, yine senetsizden, bitişikte bulunan davacı adına tarla niteliği ile tespit ve tescil edilen aynı ada 94 parsele revizyon gören 1981 tarih 2.cilt 123 sayfa ve 1 nolu emlak kaydının miktar fazlası olduğu açıklanmak suretiyle kesilerek harman yeri olarak sınırlandırılmış, eldeki davanın davacısı ... tarafından Gediz Kadastro Mahkemesinin 2007/226-121 Esas ve Karar sayılı dava dosyasında açılan tespite itiraz davasında, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilerek, 5.2.2008 tarihinde kesinleşen hüküm sonucu harman yeri sicil kaydı oluşmuştur.
Bir yerin zilyetlik yolu ile kazanılabilmesi için diğer kazanma koşulları yanında taşınmazın niteliği itibariyle de kazanmaya elverişli yerlerden olması gerekir. Kural olarak, köye ait harman yerleri (diğer bir ifadeyle genel harman yerleri) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yolu ile kazanılması mümkün değildir. Bu tür yerlerin niteliklerinin bozularak kültür arazisi olarak kullanılması da kazanma sağlamaz. Ancak, özel harman yeri niteliğinde olan yerlerin kazanma koşullarının oluşması halinde kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yolu ile kazanılması mümkündür.
Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu 133 ada 45 ve 95 parseller orta malı harman yeri olarak sınırlandırılmıştır.
Mahallinde yapılan keşif sırasında aynı köy halkından dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıklar, taşınmazlardan 133 ada 95 parselin tarla olarak, aynı ada 45 parselin dava konusu edilen bölümünün de özel harman yeri olarak kullanıldığını, davacının babası Hüseyin’den intikalen 20 yılı aşkın süredir davacının zilyetliğinde bulunduğunu açıklamışlar, intikal şekli hakkında herhangi bir beyanda bulunmadıkları gibi davacı da bu konuda bir açıklama yapmamıştır.
Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre, bu tür uyuşmazlıklarda yerel bilirkişi ve tanıkların bu yerden yararlanmayan komşu köyler halkından seçilip dinlenilmesi gerekir. Yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmazın bulunduğu Yenigüney Köyü’nden seçilip dinlenilmeleri doğru değildir.
Bu açıklamalar gözönünde tutularak mahkemece, komşu köyler halkından yaşlı bilirkişilerin belirlenmesi, davacıya aynı şekilde komşu köyler halkından taşınmazın öncesi hakkında bilgi sahibi olan kişileri tanık göstermek üzere süre ve imkan tanınması, ondan sonra yerel ve teknik bilirkişiler aracılığıyla yerinde keşif yapılması, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın niteliğinin, öncesinde genel ya da özel harman yeri olup olmadığının sorulup belirlenmesi, miras bırakandan davacıya intikal şeklinin (taksim, satış vb sebepler) açıklattırılması, bu suretle dava şartı koşulunun göz önünde bulundurulması,
taşınmazın zilyetlik yoluyla iktisaba elverişli yerlerden olup olmadığının belirlenmesine çalışılması, elde edilecek sonuca göre, tüm deliller birlikte değerlendirilerek uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu verilen karar doğru görülmemiştir.
Kabule göre de; sınırlandırmanın iptali ve tescil davalarında Hazine ve ilgili kamu tüzel kişiliğinin davada yer alması TMK. nun 713/3 maddesi gereği yasal hasım olmasından ileri gelmektedir. Bu tür sınırlandırmanın iptali davalarında, tescil davalarında olduğu gibi davanın kabulü halinde, Hazine ve ilgili kamu tüzel kişisi harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Mahkemece davalı Hazine ve köy tüzel kişiliğine yargılama giderleri ve vekalet ücretinin yükletilmesi ile harcın davalı köy tüzel kişiliğinden alınmasına karar verilmiş olması yasaya aykırıdır.
Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.