Davacı ... vekili dava dilekçesinde; vekil edeni ile davalı ......’nin 2000 yılında evlendiklerini, vekil edeninin Ankara Yüksek İhtisas Hastanesinde hemşire olarak çalıştığını, kendisine takılan ziynet eşyalarını da vermek suretiyle ve evlilik birliğinin devamı boyunca aldığı maaşlarından katkı sağlayarak İzmir Karaburun mevkiinde inşaatı bitme noktasına gelen Mursal Yapı Kooperatifine eşinin üye yapıldığını, 2004 yılının üçüncü ayına kadar düzenli aidat ödediklerini, 2.3.2004 tarih ve 8922 sayılı satış sözleşmesiyle ...’ın ...’e tüm haklarıyla birlikte 200 milyon TL karşılığında payını devrettiğini,
kooperatif yönetim kurulunun 15.3.2004 tarih ve 53 sayılı kararıyla kooperatiften ilişiğinin kesildiğini, üyelik devir işlemlerinin tamamen muvazaalı olduğunu, mal kaçırmak amacıyla yapıldığını, bundan ayrı evlilik birliğinin devamı boyunca tasarruflarının bir kısmını İmar Bankasına yatırdıklarını, davalı adına dolar hesabı açıldığını, sözü edilen bankanın TMSF’ye devredildiği için boşanma davasından sonra davalının isteği üzerine yaklaşık 10000 YTL olarak davalıya ödeme yapıldığını,
vekil edeninin katkısı oranında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla kooperatif ve bankadaki hesaptan kendisine gelecek paradan şimdilik 1000 YTL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 23.2.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle alacak miktarını 8.244,25 YTL artırarak toplam 9.244,25 YTL'ye çıkarmıştır.
Davalı vekili, eşler arasında sözleşme yapılmadığını, kanunen aralarında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğunu ve vekil edeninin adına bulunan malların kişisel malları olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, “…Mursal Yapı Kooperatifine davalının üye yapıldığı 18.2.2002 tarihi ile 26.1.2004 tarihi arasında üyeliğinin devamı süresince toplam 9.468,00 YTL ödendiğini, tarafların her ikisinin de çalıştıklarını ve gelirleriyle kooperatife katkı yaptıklarını, 2004 yılında kooperatifin satıldığını, öte yandan tarafların yine birikimleriyle İmar Bankasına tasarruf hesabı açtıklarını, davalı adına bulunan bu hesaptan 19.4.2004 tarihinde TMSF aracılığıyla davalıya 9.468,00 YTL'nin ödendiğini, davacının her iki 9.244,25 YTL alacağı bulunduğunu gerekçe göstermek suretiyle 9.244,25 TL'nin dava tarihi olan 11.4.2005 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 2000 yılında evlenmişler, Ankara 5. Aile Mahkemesinde 26.1.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 13.2.2006 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır.
Dosya arasında bulunan S.S.Mursal Arsa ve Konut Yapı Kooperatifinin 1.10.2005 günlü yazılarına göre, davalı ...Çiftçinin 23.12.1998 tarihinde kurulmuş olan kooperatife iki pay üzerinden üye olduğu, 5.6.2000 tarihinde bir payını devrettiği, kalan payını ise 2.3.2004 tarihinde dava dışı ...’e devrettiği ve anılan kooperatifin 15.3.2004 tarih ve 43 sayılı kararıyla kooperatifle ilişiğinin kesildiği, kooperatifin aynı tarihli yazılarından anlaşılmıştır.
Davalının kooperatife üye olduğu 23.12.1998 tarihinden evlendikleri 2000 yılına kadar kooperatife ödediği peşinat ve aidatların davalının kişisel malı olduğu açıktır. Evlenme tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar davacının varsa kanıtlandığı taktirde katkı payı alacağını isteme hakkı bulunmaktadır. 1.1.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 26.1.2004 tarihine kadar taraflar arasında yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK md.202-218).
Bu dönem için bir eşin bütün malları, aksi kanıtlanıncaya kadar edinilmiş mal kabul edilir. Her eş artık değerin yarısı üzerinde hak sahibi olurlar. (TMK md.219, 222/son.236/1). Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporu yukarıda belirtilen açıklamalara cevap vermekten uzaktır. Ne var ki, bu husus taraflarca temyiz konusu yapılmamış, hüküm sadece davalı vekili tarafından ağırlıklı olarak faiz başlangıcı ve zamanaşımı def’i yönünden temyiz konusu yapılmıştır.
Davacı vekili ise, temyiz dilekçesine verdiği cevap dilekçesinde hükmün onanmasını istemiştir. Toplanan deliller, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamı, gösterdiği gerekçe, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde davalı vekilinin hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddiyle hükmün esasının ONANMASINA,
Davalı vekilinin zamanaşımı def’i ve faiz başlangıcı ile ilgili temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 1000 YTL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş, ancak herhangi bir faiz isteği bulunmadığı saptanmıştır. Aynı vekil, 23.2.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle isteğini 8.244,25 YTL artırarak 9.244.25 YTL ye çıkarmıştır. Artırılan miktar için harcın yatırıldığı belirlenmiştir. Ancak, davalı vekili tarafından yöntemine uygun bir biçimde ileri sürülmüş bir zamanaşımı def’i de söz konusu değildir. Bu nedenle davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde bulunmamaktadır.
Öte yandan, TMSF tarafından davalıya 19.4.2004 tarihinde 9.020,49 YTL ödenmiştir. Kooperatiften kaynaklanan 9.468,00 YTL'nin ise 18.2.2002 – 26.1.2004 tarihleri arasındaki döneme ilişkin bulunduğu ve mahkemece de böyle değerlendirildiği anlaşılmıştır. Açıklanan tarihler 1.1.2002’den sonra yasal mal rejiminin geçerli olduğu edinilmiş mallara katılma rejimi süresi içerisinde bulunmaktadır. O halde davacının alacağı “edinilmiş mallara katılma alacağı” niteliğindedir.
1.1.2002 tarihinden önceki dönem için katkı payı alacağı söz konusu olduğunda faizin başlangıç tarihi dava tarihi olmaktadır. Ne var ki, edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönem için TMK. nun 239/son maddesi gereğince faiz başlangıç tarihi için davanın karar tarihi esas alınmaktadır. Ancak, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ısrarla faizin ıslah tarihinden itibaren yürütülmesini istediği görülmüştür.
Bu bakımdan zorunlu olarak bu tarihin gözetilmesi söz konusudur. Şu halde, HUMK. nun 74. maddesi de gözetilerek 8.244,25 YTL katılma alacağı için ıslah tarihi olan 23.2.2009 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken dava tarihi olan 11.4.2005 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün sadece faiz başlangıcı açısından açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 499,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 11.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.