Davacı vekili, vekil edeninin evlilik birliği içerisinde edinilen davalı adına kayıtlı 25399 ada 1 parseldeki 3 kat 10 numaralı bağımsız bölümün alımına katkısı sebebiyle 15.000,00 TL katkı payı alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğine rağmen yargılama oturumlarına katılmamıştır.
Mahkemece, hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava mal ayrılığı rejimi döneminde edinilen mallara yapılan katkı payı alacağına ilikindir.
Taraflar 23.9.1977 tarihinde evlenmiş, 28.9.2001 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 16.10.2001 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Boşanma davasının açılması ve kesinleşmesi tarihleri itibariyle taraflar arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 1.1.2002 tarihine kadar yürürlükte bulunan 743 sayılı Medeni Kanununda belirtilen yasal mal rejimi olan mal ayrılığı rejimi geçerlidir (743 TMK.nun m.170).
Dava konusu mal, eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde alınarak davalı eş adına tescil edildiğinden uyuşmazlığın BK’nun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir.
Borçlar Kanununun 125. maddesi uyarınca; kural olarak alacak davaları on yıllık zamanaşımına tabidir. Borçlar Kanununun 125. maddesindeki “bu konuda başka suretle hüküm mevcut olmadığı takdirde her dava on senelik müruru zamana tabidir.” hükmündeki (her dava) sözcüklerini “bütün alacaklar” şeklinde anlamak gerekir. TMK.nun genel nitelikli hükümler kenar başlığını taşıyan 5. maddesi uyarınca Borçlar Kanununun zamanaşımına ilişkin hükümleri uygun düştüğü ölçüde tüm özel hukuk ilişkilerine uygulanır, denilmektedir. Bu açıklamalar karşısında yerel mahkemece yanlışa düşülerek 4721 sayılı TMK.nun 178. maddesindeki 1 yıllık zamanaşımının uygulanması doğru olmamıştır. Bu hüküm 01.01.2002 tarihinden sonra açılan edinilmiş mallara katılma rejimine ilişkin davalar hakkında uygulanır.
Kabule göre de; hüküm fıkrasında, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açılması sebebiyle reddine denildikten sonra, hükmün gerekçesinde TMK.nun 178. maddesinde belirtilen 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğinden söz edilerek reddinin gerektiğinin açıklanması da doğru değildir. Zira her iki hukuki durum, doğurduğu haklar ve sonuçlar bakımından birbirinden farklıdır.
Mahkemece yapılması gereken iş; iddia ve savunma çerçevesinde taraf delilleri toplanıp değerlendirilerek uyuşmazlığın esası hakkında bir karar vermek olmalıdır.
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 14.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.