Davacılar vekili, davacıların murislerinin 1590, 1677, 1708, 1718 parsel sayılı taşınmazları 1959 yılında haricen satın aldıklarından bugüne kadar zilyet olduklarını, tapu maliklerinin 20 yıl önce öldüklerini ve tapuların intikal görmediğini ileri sürerek TMK. nun 713/2 maddesinde açıklanan ölüm sebebine dayanarak tapu kayıtlarının iptali ile vekil edenleri adına tescilini istemiş, 21.01.2009 tarihli dilekçesinde ise, tapu maliklerinden ... hakkındaki davayı atiye terketmiştir.
Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalı ... hakkında 1590 parsel ile ilgili açılan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden ise, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalılar vekilinin aşağıdaki husus dışındaki temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün esasının ONANMASINA,
Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince. H.G.K. 2010/8-58 Esas, 2010/78 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi TMK. 713/1 ve 713/2. maddesinde “Tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir” denilmektedir. Ayrım yapılmamıştır. Talebin tescil olduğu vurgulanmıştır. Birinci fıkra ile ikinci fıkra arasında bu manada hiçbir fark yoktur.
Ölüm sebebine dayalı olarak açılan davalarda mirasçıların mülkiyet hakkının korunabilmesi için, intikal işleminin yapılması suretiyle sicilin aleniyet kazanması gerekir. Buradaki amaç kayıtların düzenli tutulması, açıklayıcı, bildirici olmasının sağlanmasıdır. Aksi halde böyle bir taşınmaza hukuki kıymetini yitirmiş olarak bakılır ve TMK. 713/2. maddesine göre kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmeye elverişli hale gelir.
Mülkiyet hakkı tapu kütüğü ile açıklanmadığından tapusuz taşınmazlar gibi aynı şartlarla kazanılmaya elverişli hale gelir. Bu nedenle TMK. 713/1’le farkı yoktur ve davalılar TMK 713/3. maddesi anlamında kanuni hasımdırlar. Yargılama harç ve masraflarıyla vekalet ücretinden sorumlu tutulamazlar.
Mahkemece, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davalı ... dışındaki davalılardan alınmasına karar verilmiş ise de, kanuna uygun olmayan bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç bulunmadığından HUMK. nun 438/7. maddesine göre hükmün 2 numaralı kısmının 6. paragrafında yazılı bulunan “…bakiye 4.103,13 TL harcın ... dışındaki davalılardan alınarak Hazineye gelir yazılmasına...” kısmın çıkartılarak yerine “...
4.103,13 TL harcın davacılardan alınmasına…” sözlerinin yazılmasına, 7. paragrafında “Davacılar tarafından peşin alınarak yatırılmış bulunan 956.30 TL harcın ... dışındaki davalılardan alınarak davacılara verilmesine”,
8. paragrafında yazılı bulunan “Davacılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilip hesaplanan 9.195,53 TL vekalet ücretinin ... dışındaki davalılardan alınarak davacıya verilmesine…”ve 9. paragrafında “...314,50 TL yargılama giderinin ... dışındaki davalılardan alınarak davacılara verilmesine” sözlerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, bunun yerine "956, 30 TL harç ile 314, 50 TL yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılmasına, davacılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına" ibarelerinin yazılmasına,
davalılar vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulüyle hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 26.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.