Davacılar vekili, dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını açıkladığı 2500 m2 lik taşınmazın batı tarafındaki 1/3 paya isabet eden kısmın vekil edenlerinin babası ... tarafından 14.8.1958 tarihinde Süleyman oğlu ...’dan satın alındığını, ...’in 1990 yılında vefat etmesi üzerine taşınmazın satın alınan 1/3 payının çocukları ..., ... ve ...’e kaldığını, mirasçılardan ...'in kendi payını 2000 yılında davacılar ... ve ...’e sattığını, taşınmazın diğer kısmının ortak miras bırakan ...’den kaldığını, taşınmaz bir bütün olarak gözönünde tutulduğunda satın alınan kısımla birlikte taşınmazın 2/3’ünün vekil edenlerine,
1/3’ünün ise ortak miras bırakan ...’in diğer mirasçılarına kaldığını, davalıların vekil edenlerine ait 2/3 payın kullanımına engel olduklarını, bu nedenle davalılar tarafından yapılan paya yönelik elatmanın önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki evin ve odunların yıkımına karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekili, taşınmazın bir kısmının davacıların babası tarafından ...’dan satın alındığının doğru olduğunu, ancak taşınmazın her iki tarafça sınır belirlenmeden ortak olarak kullanıldığını ve ...ın kullandığı evin çok önceden beri var olduğunu, taşınmazın satın alınan kısmı dışında kalan bölümünün ortak miras bırakan ...’den kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Dahili davalılara dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamışlardır.
Mahkemece, hüküm fıkrasında sınırları belirtilen toplam 930 m2 yüzölçümlü taşınmazın 2/3 payına davalılar tarafından yapılan elatmanın önlenilmesine, taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı ... tarafından yapıldığı anlaşılan yığma kargir bir adet evin kaline, taşınmaz üzerinde bulunduğu iddia edilen odunların keşif yapıldığı sırada taşınmaz üzerinde bulunmadığı anlaşıldığından ve dava konusuz kaldığından bu istek hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, TMK. nun 683. maddesi çerçevesinde çözümlenmesi gereken aynî hakka ilişkin miras payına yönelik elatmanın önlenmesi davasıdır.
Mahkemece, davalılar tarafından yapılan elatmanın önlenmesine ve taşınmaz üzerinde bulunan evin yıkılmasına karar verilmiş ise de, mahkemenin bu gerekçesi dosya ve keşif tutanakları kapsamıyla örtüşmemektedir. Uyuşmazlık konusu taşınmazın batısında kalan bir bölüm taşınmazın davacıların babası... tarafından 14.08.1958 tarihinde ...’dan satın alındığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Taşınmazın geri kalan ve satın alınan yerle bir bütün olarak kullanılan diğer kısmı ise tarafların ortak miras bırakanı dedeleri ...’den kaldığı ve mirasçılar arasında herhangi bir paylaşımın yapılmadığı dosya kapsamıyla sabittir. Dava konusu taşınmazın tamamı teknik bilirkişi Muhsin Kurtoğlu’nun 24.4.2009 günlü rapor ve krokisinde A, B ve C harfleriyle gösterilen 930 m2 lik yer olduğu anlaşılmıştır.
Krokide C harfiyle gösterilen 114 m2 yüzölçümlü yerin davacıların babası tarafından satın alınan yer olduğu belirlenmiştir.
20.4.2009 tarihli keşifte dinlenen davacıların annesi Hanım Tekir ile ... esasen ortada bir müdahalenin söz konusu olmadığını, davacılardan ... tarafından krokide C ve B harfleriyle gösterilen taşınmazın doğu tarafında A ile belirlenen sınır boyunca çit çekildiğini, davalılardan ...ın eşi tarafından çitin kaldırıldığını, uyuşmazlığın bundan kaynaklandığını, taşınmaz üzerinde bulunan evin yaklaşık 20 yıl önce davacıların babası...’in izniyle ...tarafından yapıldığını, bu nedenle taşınmazın mirasçılar arasında eylemli olarak bölünmediğini, bir bütün olarak tüm mirasçılar tarafından kullanıldığını açıklamışlar,
diğer tanıkların da bu kullanım şeklini ve müdahalenin olmadığını doğrular biçimde ifade verdikleri anlaşılmıştır. Davalılar tarafından eylemli olarak intifa hakkının kullanılmasına engel olacak biçimde herhangi bir müdahalede bulunmadıkları dosya kapsamıyla sabit olduğundan elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamıyla örtüşmeyen gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.
Davalılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA,Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 750,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalılara verilmesine, 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 11.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.