Davacı ... Durdalı vekili, evlilik birliği içinde vekil edeninin katkısı ile edinilen 770 parsel sayılı taşınmazın ve 07 KH 748 plakalı aracın davalı tarafından 3.kişiye satıldığını, 10464 ada 1 nolu parselin ise vekil edeninin ziynet eşyalarının paraya çevrilmesi ile satın alındığı halde davalı adına tapuya tescil edildiğini açıklayarak, satılan taşınmazın ve aracın ½ bedeli toplamı 9000 TL 'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini, 10464 ada 1 nolu parselin davalı üzerindeki hissesine ilişkin tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... Durdalı vekili, davacının ev hanımı olup geliri bulunmadığını, 10464 ada 1 nolu parselin satış bedelinin kısmen davacının ziynet eşyalarının paraya çevrilmesi ile ödendiğini, ancak buna karşılık sonradan davacı adına ev ve tarla alındığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davacının katkıda bulunduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 1.12.1970 tarihinde evlenmiş, 23.3.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 15.9.2009 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında evlenme tarihinden 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı 23.3.2007 tarihine kadar ise yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dosya içeriğine göre, davacının çalışmadığı ve başka gelirinin bulunmadığı sabittir. Dava konusu 10464 ada 1 nolu parselin 282/420 payı 25.9.1997 tarihinde davalı adına satış suretiyle edinilmiştir. 770 parsel sayılı taşınmaz 7.12.1999 tarihinde, nizalı araç ise 6.12.1995 tarihinde satın alınmak suretiyle davalı adına tescille, bilahare 3.kişilere satış suretiyle devredilmiştir. Çekişmeye konu araç ve taşınmazlar eşler arasında mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde edinilmiştir. Mal ayrılığında, eşlerden her biri kendi malları üzerinde tasarruf yetkisine ve intifa hakkına sahiptir ve mallarının idaresi kendisine aittir (MK.nun 186/1.m). Eşlerden her birinin mallarının geliri ve kendi kazançları yine
kendilerine aittir ( MK.nun 189.m). MK.nun 153'ncü maddesi gereğince de eve kadın bakar. Başka bir ifade ile, 743 sayılı Medeni Kanuna göre; kadının eve bakması ve ev işlerini yapması yasal ödevidir. Yargıtay kararları ile; katkıyı sağlayan eşin, diğerinden katkısı karşılığı genel hükümlere göre bir tazminat talep edebileceği kabul edilmiştir. Eğer, eşlerden birinin edindiği mala, diğer eşin doğrudan maddi bir katkısı yoksa, bu talep kabul edilemez.
Başka anlatımla kadının, ev işlerini yapması ve çocuklara bakmış olması, diğer eşin edindiği mala katkı sayılamaz. Sonuç olarak. 1.1.2002 tarihinden önce, eşler arasında yasal mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde, kadın veya kocanın diğerinden katkı payı karşılığı bir tazminat isteyebilmesi için mutlaka, parasal veya para ile ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle bir katkısının olması gerekir.
Somut olayda böyle bir katkı olmadığına göre, 770 sayılı parsel ve 07 KH 748 plakalı aracın satış bedelinin yarı payının tahsiline ilişkin davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Davacı vekilinin 10464 ada 1 nolu parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı taraf kişisel malı olan ziynet eşyalarının paraya çevrilmesi ile bu parselin alımına katkıda bulunduğunu açıklamış ise de, 7.10.1953 tarihli 8/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca taşınmazların alımına katkıda bulunduğunu iddia eden davacı, bu katkısına dayanarak ayın (mülkiyet) talep edemez. Ancak, katkı payına ilişkin alacak isteğinde bulunabilir. Bu açıklamalar ışığında, tapu iptali ile tescil davasının yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken, değişik gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değilse de red kararı sonucu itibarıyla doğru bulunduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 14,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL’nın temyiz edenden alınmasına 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.