Davacı, 145 ada 75 sayılı parselin davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, söz konusu taşınmazın 70-80 yıldan fazla bir süre ile tasarrufunda bulunduğunu açıklayarak parselin kaydının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, taşınmazın mera niteliğinde bulunduğunu ve bu niteliğiyle sınırlandırıldığını, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16. maddesi gereğince orta malların zilyetlikle kazanılamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı köy tüzel kişiliğini temsilen köy muhtarı 17.4.2008 tarihli yargılama oturumunda dava konusu yerin mera olduğunu bilmediğini ve bildiği kadarıyla davacı tarafa ait olduğunu açıklamıştır.
Mahkemece, taşınmazın; çevresinde bulunan merayla bir bütünlük teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hükmün, esası davacı, vekalet ücreti yönünden ise, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan mera sınırlandırılmasının iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Uyuşmazlık konusu 145 ada 75 sayılı parsel , 16.8.2001 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında mera niteliğinde ve orta malı olarak sınırlandırılmıştır. Kadastro tutanağı 29.1.2002 tarihinde kesinleşmiştir. Davanın süresinde açıldığı saptanmıştır. 145 ada 75 sayılı parsel mera niteliğiyle sınırlandırıldığı gibi çevresinde bulunan aynı ada 94 ve 89 numaralı parsellerde orta malı mera olarak sınırlandırılmıştır.
Aynı ada 65 sayılı parsele revizyon gören 1951 tarih 26 sıra numaralı tapu kaydı da taşınmaz yönünü mera okumaktadır. Sınırlandırmasının iptali istenen 75 sayılı parselin çevresi kadim mera ile çevrili bulunduğuna göre, sözü edilen ve dava konusu yapılan parsel de çevredeki mera parselleri ile bir bütünlük arz etmektedir. Meradan açılmak suretiyle davacı tarafından tasarruf edildiği anlaşılmaktadır.
Taşınmaz ve çevresi kadim mera olduğuna göre, mahkemece davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamaktadır. Aksi halde meranın bütünlüğünün bozulması söz konusu olur. Açıklanan nedenlerle davacının esasa ilişkin temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddi ile hükmün esasının ONANMASINA,
Davalı Hazine vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; davalı Hazine yargılama oturumlarında kendisini vekille temsil ettirmiştir. Dava reddedildiğine göre, dava değeri üzerinden kendisini vekille temsil ettiren Hazine yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca vekalet ücreti taktiri gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir.
Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme hükmünün sadece vekalet ücretine yönelik bölümünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı davacıya ait 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 6.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.