Davacı vekili, Hazine adına tapuya kayıt ve tescil edilen 4188 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile anılan parselin tapu kaydının iptaline ve davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından esastan temyiz edilmiştir.
Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.
Hüküm davalı Hazine vekili tarafından esastan temyiz edilmiş ise de, yerel mahkemenin kabule ilişkin 9.2.2009 gün ve 2007/66 Esas, 2009/27 Karar sayılı kararının Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 9.6.2009 tarih 2009/1840 Esas ve 2009/2980 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.
Davalı Hazine vekili bu sefer 4.8.2009 günlü dilekçeleriyle, davanın keşfen belirlenen değerinin 39.041,50 TL olarak belirlendiğini, bu değer üzerinden eksik harcın yargılama sırasında tamamlandığını belirterek bu değer üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanması doğru değildir gerekçesiyle karar düzeltme isteğinde bulunmuş ve Hazinenin karar düzeltme isteği kabul edilerek hüküm Dairenin 14.12.2009 gün ve 2009/4967 Esas, 2009/6108 Karar sayılı ilamı ile vekalet ücreti yönünden bozulmuştur.
Mahkemece, bozmaya uyularak verdiği 17.3.2010 tarihli karar bu sefer Hazine vekili tarafından tekrar esas yönünden temyiz edilmiştir. Görüldüğü gibi yerel mahkemenin kararı esas yönünden Daire tarafından onanmış, Hazine vekili sadece vekalet ücreti yönünde karar düzeltme isteğinde bulunmuş ve bu istek kabul edilerek bozma yapılmıştır. Mahkemece bozmaya uyulup, son hükümle birlikte vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Onama kararının karar düzeltme konusu yapılmaması nedeniyle Hazine açısından kesinleşmiştir. Dolayısıyla işin esası onama ilamı ile kesinleştiğine göre, Hazinenin verilen yeni hükmü esas yönünden temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmamaktadır. Esasa ilişkin bölüm kesinleştiği halde mahkemece yeniden esasa ilişkin hüküm kurması da maddi yanılgı olup Hazineye temyiz hakkını vermez. Bu şekilde verilen hükmün temyizi de söz konusu olamaz.
Çünkü onama ilâmı ile işin esası kesinleşmiştir ve Hazinenin hükmü temyiz etmesinin de hukuki yararı bulunmamaktadır.
Davalı Hazine vekilinin açıklanan nedenlerle son hükmü esas yönünden temyiz etmesinde hukuki yararı olmadığından temyiz isteğinin REDDİNE, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.