Davacı vekili, evlilik birliği içinde 1.1.2002 tarihinden sonra alınarak davalı eş adına kaydedilen 117 ada 106 parsel 1 nolu bağımsız bölümün edinilmesinde vekil edeninin de katkıda bulunduğunu ileri sürerek taşınmazın tasfiyesine ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla katkı alacağına karşılık olmak üzere 1000 YTL nin davalıdan alınarak vekil edenine verilmesini istemiş, daha sonra ıslahla isteğe konu alacak miktarını 13.648,50 YTL’ye çıkarmıştır.
Davalı vekili ise, davacının boşanma davası sırasında hiç bir geliri olmadığını belirterek yoksulluk nafakası istediğini ve kendisine bu nedenle yoksulluk nafakası bağlandığını, hiç bir geliri olmadığı belirlenen davacının, dava konusu taşınmazın edinilmesine katkıda bulunduğuna dayanarak hak talep edemeyeceğini, kaldı ki tarafların boşanmalarına ilişkin olan .... Aile Mahkemesinin 2005/110 Esas ve 2006/883 Karar sayılı hükmü uyarınca davacının katkı payı alacağına dayalı tazminat isteğinin red edilerek kesinleştiğini, dolayısı ile kesin hüküm bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile 13.648,50 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelere göre; taraflar 2.5.2001 tarihinde evlenmiş, 25.10.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 3.3.2008 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden; taraflar arasında 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açılma tarihine kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK m. 202,225).
Dava konusu taşınmaz 2.9.2005 tarihinde satın alınarak davalı eş adına tapuya kaydedildiğine göre; taraflar arasındaki uyuşmazlığın edinilmiş mallara katılma rejimi kuralları gereğince çözüme kavuşturulması gerekmektedir. Taşınmazın edinilme tarihi ve ileri sürülüş biçimine göre; davanın, katılma payı alacağı isteğine ilişkin olduğu hususunda duraksama bulunmamaktadır.
Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMKm.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak hüküm kurulması gerekir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu taşınmazın satın alınması sırasında ödenen ve 25.000 TL civarında olan peşinatın, davalının annesine ait başka bir evin satılması ile elde edilen bedelle ödendiğine, diğer bir ifade ile davalının kişisel malı olduğu yolundaki davalı savunmasını destekleyen soyut, denetimden uzak, başka delillerle desteklenmeyen tanık ifadeleriyle kanıtlanabildiğinden söz edilemeyeceğine,
TMK.nun 222/ son fıkrası uyarınca bir eşin bütün malları aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal kabul edileceğine ve tarafların boşanmalarına esas davada, davacının babasından aldığı yardım, altın bedelleri ve önceki evliliğinden olma çocuğunun nafaka bedelleri toplamı olan 15.000 TL ile davalı adına kayıtlı Volt marka minibüsün alımına katkıda bulunduğuna dayanarak talep etmiş olduğu katkı payı alacağı isteğinin reddine dair hükmün, katılma alacağı isteğine ilişkin eldeki dava bakımından kesin hüküm oluşturmayacağının açık bulunmasına,
dava konusu taşınmazın, edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 2.9.2005 tarihinde bedelinin 80000 TL lik kısmı için kredi kullanılarak satın alındığı ve satın alınma tarihindeki toplam değerinin 100000 TL olduğu yani taşınmazın 20000 TL sinin peşin, 80.000 TL'sinin de kredi kullanılarak edinildiği, alınan krediye ilişkin ilk taksitin de evlilik birliği içinde ödendiği,
taşınmazın keşif tarihi olan 24.7.2009 tarihi itibariyle 135.000 TL değere sahip bulunması nedeniyle evlilik birliği içinde yapılan toplam ödemenin, taşınmazın alım tarihindeki değerine oranlanması ve taşınmazın tasfiye anındaki sürüm değerine bu oranın dönüştürülmesi sonucunda bulunan 27297 TL nin ½ sini oluşturan 13.648,50 TL nin dolayısı ile davacının talep edebileceği katılma alacağını oluşturduğu,
dosya arasında bulunan kayıt ve belgeler ile hükme esas alınan dosyaya ve oluşa uygun bulunan inşaat mühendisi bilirkişi Mehmet Küçükaksoy tarafından düzenlenen 23.9.2009 günlü ve hukukçu bilirkişi Av. ... tarafından hazırlanan 25.12.2009 günlü raporlardan anlaşıldığına,
edinilmiş mallara katılma rejiminde tarafların dava konusu mal varlığının edinilmesinde maddi bir katkısının bulunup bulunmadığının bir öneminin olmaması nedeniyle diğer bir ifade ile davacının maddi katkısının varlığını ispatlamak zorunda kalmaksızın taşınmaza ait artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) hak sahibi olacağının açık bulunmasına göre davanın kabulüne karar verilmesinde her hangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 750 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 203,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 607,72 TL’nın temyiz edenden alınmasına 05.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.