Davacı vekili dava dilekçesinde, Kahramanmaraş ili, Peynirdere köyünde yaklaşık 40 dönüm miktarındaki taşınmazın vekil edeninin murisi ...’e ait olduğu halde davalı ... adına yazıldığını, vekil edeni ...’ın miras payının ihlal edildiğini açıklayarak 40 dönüm miktarındaki taşınmazın tapusunun iptaliyle vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline, bu mümkün görülmediği taktirde 7500 TL nin davalıdan tahsiliyle faiziyle birlikte vekil edenine verilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, 18.3.2009 havale tarihli dilekçesinde, Kahramanmaraş merkez Peynirdere köyünde bulunan taşınmazın 595 sayılı parsel olduğunu, vekil edeni tarafından 18.1.1985 tarihinde satın alındığını, tapunun satış tarihi olan 18.1.1985 tarihinden itibaren Medeni Yasada öngörülen 10 yıllık hak dürüşücü sürenin geçtiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, 10 yıllık hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.
Mahkemece, keşif yapılmadan ve herhangi bir delil toplanmadan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. fıkrasında öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dava, davacı vekili tarafından açılmış olup, mahkemece verilen hükümde 8.2.2010 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiş, ancak karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. Harç tarihine göre temyiz süresinde bulunmaktadır.
Uyuşmazlık konusu parsel dava dilekçesinde belirtilmemiş olmakla beraber cevap dilekçesinde açıklanan 595 sayılı parsele davacı ve vekilinin herhangi bir itirazda bulunmadığı anlaşılmıştır. Gerek dava dilekçesinde ve gerekse kadastro tutanağı ile cevap dilekçesinde taşınmazın Maraş merkez Peynirdere köyünden olduğu açıklanmıştır. Bu durum karşısında itiraza uğramayan dava konusu parselin, 595 sayılı parsel olduğunun kabulü gerekir.
Anılan parsel 13.11.1969 tarihinde yapılan tapulama çalışmaları sırasında tarla niteliğiyle 40300 m2 yüzölçümlü olarak Hacı Nuri oğlu Mustafa Beşen adına tespit ve tescil edilmiştir. Kadastro tutanağının 20.11.1970 tarihinde kesinleşmesiyle tapu kaydı oluşmuş ve 18.1.1985 tarihinde tapuda yapılan satış ve devirle 595 sayılı parselin davalıya intikal ettiği belirlenmiştir. Eldeki dava ise, 24.2.2009 tarihinde açılmıştır.
595 sayılı parsele ait tapulama tutanağının kesinleştiği 20.12.1970 tarihinde davanın açıldığı 22.4.2009 tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiş bulunmaktadır. Bu nedenle kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak iptal ve tescil isteğinde bulunulamaz.
Hak düşürücü süre kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulur, bu nedenle işin esası bakımından hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından hükmün taşınmaza ilişkin bölümünün bu nedenle ONANMASINA,
Davacının 7500 TL nin tahsili isteğine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece dava dilekçesinde belirtilen 7500 TL nin davacı taraftan hangi sebeple istendiği konusu üzerinde durulmamış, bu konuda davacı veya vekilinin beyanı da alınmamıştır. Sözü edilen paranın satış bedeli mi yoksa istenen ecrimisil karşılığı mı olduğu konusunda duraksama söz konusudur.
Bu nedenle mahkemece yapılacak iş öncelikle HUMK.nun 213 ve 230. maddeleri gereğince davacı istiçvap edilerek istenen 7500 TL nin neyin bedeli olduğu ya da neyin karşılığı olarak istendiği hususunun sorulması ve bu isteğin açıklığa kavuşturulması ondan sonra belirlenecek duruma göre iddia ve savunma doğrultusunda delillerin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu istek konusunda da davanın reddine karar verilmiş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.
Davacının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün sadece istenen 7500 TL ile sınırlı olmak üzere HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.