Davacı vekili, evlilik birliği sırasında alınan ve davalı adına kayıt edilen bir adet taşınmaz, iki adet aracın alımlarında vekil edeninin çalışarak elde ettiği gelirle katkıda bulunduğunu açıklayarak fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere vekil edeninin hissesine düşen tahmini sürüm değerinin yarısına tekabül eden 20.000,00 TL.’sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, dava konusu taşınmaz ve araçların 01.01.2002 tarihinden sonra edinildiklerini ve katkı payı istenemeyeceğini, bir yıllık zamanaşımının geçtiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, taraflar arasında görülen boşanma kararının kesinleştiği 09.03.2007 tarihinden 18.02.2009 dava tarihine kadar bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği, davalının süresinde zamanaşımı definde bulunduğu gerekçesi ile davanın zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, esası bakımından davacı vekili, vekalet ücreti bakımından davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 25.05.1998 tarihinde evlenmişler, davacı ...’nin 07.11.2006 tarihinde açtığı dava sonunda boşanmışlar ve karar 09.03.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Başka mal rejimi seçilmediğinden; taraflar arasında evlilik tarihinden 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM.nin 170. m.), 1.1.2002 tarihinden mal rejiminin sona erdiği 07.11.2006 tarihine kadar edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK. 202 ve 4722 s.Yürürlük K.m.10/1.m).
Dava konusu 3100 ada 8 parsel üzerindeki binanın 4.kat 14 numaralı bağımsız meskeninin 1/2 payı 16.8.2002, 70 C 0071 plakalı minibüs 26.9.2006, 07 T 0110 plakalı ticari otomobil ise, 25.01.2005 tarihinde davalı adına satın alma yolu ile tapuda ve trafikte tescil edilmişlerdir.
Dava dilekçesi ve dosya kapsamına göre davacının talebinin 01.01.2002 tarihinden sonra edinilen mesken ile iki adet araç üzerinde değer artış payı (TMK.m.227) ve katılma alacağı (TMK.m.231) isteğine ilişkin olduğunun kabulü gerekir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, TMK.nun 178.maddesinde, “evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden doğan dava hakları, boşanma hükmünün kesinleşmesinin üzerinden bir yıl geçmekle zamanaşımına uğrar” hükmüne yer verilmiş olup somut olayda, boşanma kararı 09.03.2007 tarihinde kesinleştiğine, görülmekte olan dava ise, bir yıllık zamanaşımı süresi geçirildikten sonra 18.02.2009 tarihinde açıldığına,
davalı vekili süresinde sunduğu cevap dilekçesinde zamanaşımı def’inde bulunduğuna göre mahkemece davanın bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş olmasında usul ve kanuna aykırı bir yön görülmediğinden davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün esasının ONANMASINA,
Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelen temyiz itirazlarına gelince; dava zamanaşımı sebebiyle reddedildiğine, davalı davada kendisini bir vekille temsil ettirdiğine göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde zamanaşımı sebebiyle red halinde farklı bir ücret düzenlemesi yapılmadığından, değeri para ile ölçülebilen uyuşmazlıklarda karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalı lehine yasal dayanağı gösterilmeden yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümünün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASNA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,80 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 15,60 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.