Davacı ... vekili, asıl dava dosyasında; tarafların 1963 yılında evlendiklerini, 2008 yılında kesinleşen hükümle boşandıklarını, evlilik birliği içerisinde edinilen 5641 ada 5 parsel üzerindeki 1 nolu daire ile 38 KH 669 plakalı aracın alınmasına vekil edeninin elde ettiği gelirlerle katkıda bulunduğunu açıklayarak tapu ve araç kaydının iptaliyle 1/2 oranında vekil edeni adına tapuya tesciline, olmadığı takdirde taşınmazın emsal değeri belirlenerek 1/2 oranında katkı payı alacağının davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davacı vekili, birleşen 2004/173 Esas sayılı dava dosyasında; 14715 ada 1 parsel üzerindeki 7 nolu dairenin vekil edenine ait olduğunu, davalının aldatmak suretiyle taşınmazın adına tescilini sağladığını ileri sürerek tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili,davanın yersiz olduğunu,taşınmaz ve otomobil üzerinde davacının hiçbir katkısı bulunmadığını, evlilik birliği içerisinde alınan 15490 ada 1 parsel üzerindeki 47 nolu bağımsız dubleks villanın davacı üzerinde kayıtlı olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın 3. kişi aleyhine katkı payı alacağına ilişkin dava açılamayacağından, otomobil ile 14715 ada 1 nolu parsel üzerindeki 7 nolu daire yönünden iptal ve tescil istenilmiş olup katkı payı alacağı talebinde bulunulmadığından davaların reddine, 5641 ada 5 parsel üzerindeki 1 nolu bağımsız bölüme ilişkin davanın kabulüne, 12000 TL.katkı payı alacağının davalı ...’ten alınmasına karar verilmesi üzerine; hükmün, red ve avukatlık ücretine ilişkin bölümleri davacı vekili, kabule ilişkin bölümleri ise davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; 743 sayılı TKM.nin 170.maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde evlilik birliği içerisinde edinilen mala yapılan katkıya dayalı katkı payı alacağı isteğine ilişkindir. Taraflar, 03.06.1963 tarihinde evlenmişler, 04.10.2000 tarihinde açılan boşanma davasının kabul ile sonuçlanması üzerine 30.07.2008 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlardır.
Eşler arasındaki mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarihte son bulmuştur (TMK.nun 225/1). Dava konusu taşınmazlardan 5461 ada 5 parsel üzerindeki 1 nolu bağımsız bölüm 17.12.1976 tarihinde kat irtifakı nedeniyle, 14715 ada 1 parsel üzerindeki 7 nolu bağımsız bölüm ise 12.04.1995 tarihinde tahsis yoluyla davalı ... adına tescil edilmiştir.
Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine göre, davacı vekili, birleşen dosyada 14715 da 1 parsel üzerindeki 7 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptalini istemiş, mahkemece verilen süreye rağmen katkı payı alacağına yönelik her hangi bir talepte bulunmadığı gibi iptal ve tescil yönündeki isteğinde ısrar etmiştir. Dava konusu taşınmaz, evlilik birliği içinde koca tarafından üçüncü kişilerden “alım” suretiyle edinilmiştir.
Akdi ilişkide davacı taraf değildir. Eşler arasında Türk Medeni Kanununun 706. (743 s. TKM. nin 634.) maddesi gereğince düzenlenmiş mülkiyet aktarımı ile ilgili resmi bir sözleşme de bulunmamaktadır.
Bu durumda, 07.10.1953 tarih 8/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca; taşınmazın alımına katkıda bulunduğunu iddia eden davacının bu katkısına dayanarak ayın (mülkiyet) talep edemeyeceğine ve katkı payı alacağına ilişkin bir talepte de bulunulmadığına göre, 7 nolu bağımsız bölüm yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Diğer yandan; dava konusu 38 KH 669 plakalı otomobil 07.08.1992 tarihinde satış yoluyla davalı koca adına tescil edilmiştir. Davacı vekili, araç üzerinde vekil edeninin katkı payı alacağı bulunduğunu ileri sürerek trafik kaydının 1/2 oranında iptalini istemiş ve katkı payı alacağı yönünde her hangi bir talepte bulunmamıştır.
Kural olarak, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ön gördüğü sistem, artık değere katılma (edinilmiş mallara katılma) ve değer artış payı alacağının konusu para olup ayın istenemez.
Somut olayda, evlilik birliği içerisinde edinilen araç üzerinde davacının katkı payı alacağı bulunduğu anlaşılmış ise de davacı taraf araç kaydının 1/2 oranında iptaline karar verilmesini istediğine ve bedel konusunda herhangi bir isteği bulunmadığı anlaşıldığına göre, araç yönünden de davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.
Davacı vekili, vekil edeni aleyhine tesbit edilen vekâlet ücreti yönünden de hükmü temyiz etmiştir. Teknik bilirkişi tarafından davaya konu 7 nolu bağımsız bölümün dava tarihindeki değeri 60.000.TL olarak belirlenmiştir. Mahkemece Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3.kısmındaki oranlar gözönünde tutularak vekil ile temsil olunan davalı taraf lehine avukatlık ücreti takdir ve tayin edilmiştir. Redle sonuçlanan bu taşınmaz yönünden vekil ile temsil olunan davalı lehine tayin edilen avukatlık ücretinin tespitinde tarifeye aykırılık bulunmadığından davacı vekilinin avukatlık ücretine ilişkin temyiz itirazları da yerinde değildir.
Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davalı vekili davacının taşınmazların edinilmesine katkısının bulunmadığını, davacı adına kayıtlı 15490 ada 1 parsel üzerindeki 47 nolu bağımsız bölümün evlilik birliği içerisinde alınmasına karşılık tasfiye hesabında dikkate alınmadığını ileri sürerek hükmü temyiz etmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgeler, tanık anlatımları ile 743 sayılı TKM.nin 152. maddesi uyarınca kocanın evi geçindirme yükümlülüğü dikkate alınarak davacının katkı oranı ve payı belirlendiğine, mahkemece bilirkişi raporuna değer verilerek yazılı şekilde katkı payı alacağına hükmedildiğine ve davacı kadın üzerinde kayıtlı olan 15490 ada 1 parsel üzerindeki 47 nolu bağımsız bölüm yönünden davalı tarafça usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığına göre, davalı ... vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.
Davacı vekili ile davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümleri yazılı 180,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 551,06 TL’nin temyiz eden davalı ...’dan alınmasına ve 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 18,70 TL’nin temyiz eden davacı’dan alınmasına 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.