Davacı vekili, tarafların 1999 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde edinilen 5012 ada 12 parsel üzerinde bulunan 4 nolu daire ile 06 SA 435 plaka sayılı otomobil üzerinde 1/2 oranında payı bulunduğunu açıklayarak, otomobil nedeniyle 14.000 TL ve daireden dolayı 30.000 TL miktarındaki katılma alacağının yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, otomobilin vekil edenine ait eski aracın satılması ve otomobil kredisi kullanılarak, dava konusu taşınmaz için ise, konut kredisi kullanılmak suretiyle satın alındığını, ödemelerin halen devam ettiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, taşınmazın keşif tarihindeki değeri üzerinden belirlenen 21.233,33 YTL katılma alacağının boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümü, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan katılma alacağı isteğine ilişkindir. Bu tür davalarda eklenecek değerlerden (TMK.nun 229. m) ve denkleştirmeden (TMK.nun 230.m) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere davalının edinilmiş mallarının (TMK.nun 219.m) toplam değerinden bu mallara ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.nun 231.m) yarısı üzerinden (TMK.nun 236/1.m) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak hüküm kurulur. Taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejimi, boşanma davasının açıldığı 02.10.2005 tarihinde sona ermiştir (TMK. 225/2 m.). Dava konusu 4 nolu daire 18.05.2005 tarihinde edinilmiştir.
Uzman bilirkişi tarafından taşınmazın dava tarihindeki değeri üzerinden hesaplama yapılarak davacının katılma alacağı belirlenmiş ise de, mahkemece davanın niteliği gereği 29.06.2007 keşif tarihine göre tespit edilen 65.000 YTL nazara alınarak aynı yöntemle katılma alacağı hesaplanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de mahkemece yapılan hesaplama ayrıntılı ve denetime açık olmadığı gibi elde edilen sonuca ne şekilde ulaşıldığı da anlaşılamamaktadır.
Diğer yönden katılma alacağı hesabında tasfiye tarihi, mal rejiminin sona erdiği tarih değil tasfiyeye ilişkin karar tarihi olup (TMK. 232, 235/1. m.) yasal faizin başlangıç tarihi de aynı tarih olması gerekir. Keşfin yapıldığı tarih ile kararın verildiği tarih arasında yaklaşık 9 aylık bir süre bulunmakta olup taşınmazın karar tarihine en yakın tarihteki sürüm değeri dikkate alınarak davacının katılma alacağının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde, keşif tarihinde teknik bilirkişi raporunda açıklanan değer üzerinden hesaplama yapılarak katılma alacağının belirlenmiş olması ve yine katılma alacağına ilişkin davalarda faizin başlangıç tarihi olarak karar tarihinin esas alınması gerekirken boşanma kararının kesinleştiği tarihin esas alınması doğru ve yerinde görülmemiştir.
Mahkemece, keşif tarihi ile hüküm tarihi arasındaki geçen süre dikkate alınarak taşınmazın bozmadan sonra kurularak hüküm tarihindeki sürüm değerinin yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde belirlenmesi , gerektiği takdirde katılma alacağının hesabı hususunda uzman bilirkişiden denetime açık ve ayrıntılı rapor alınması, faizin başlangıç tarihi olarak karar tarihinin esas alınması gerektiği ilkesinin gözönünde tutulması, ondan sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün kabule ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 287,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.