Davacı vekili; evlilik birliği içinde edinilerek davalı eş adına tescil edilen 1723 ada 16 parselde bulunan 5 nolu meskenin edinilmesine kişisel mallarının satılması sonucunda elde ettiği bedel ve çalışmaları karşılığında elde ettiği gelirler nedeniyle en az 2/3 (yaklaşık % 66) oranında katkısı bulunduğunu açıklayarak 20000,00 YTL katkı payı alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak vekil edenine verilmesini istemiştir.
Davalı vekili ise; vekil edenine ait meskenin edinilmesinde davacının hiç bir katkısının bulunmadığını, tüm bedelin vekil edeni tarafından karşılandığını, davacı tarafından kişisel mal olduğu ileri sürülen taşınmazların dava konusu taşınmazın alımından sonraki bir tarihte satılmaları nedeniyle satış bedellerinin dava konusu taşınmazın edinilmesinde kullanılmasının söz konusu olamayacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile 20000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 30.12.1983 tarihinde evlenmiş, 2.8.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesi ile 28.4.2006 tarihinde boşanmışlardır.Başka mal rejimi seçilmediğinden; taraflar arasında 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açılma tarihine kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. Dava konusu mesken 29.12.1997 tarihinde edinilerek davalı adına kaydedildiğine ve bu tarih 743 sayılı TKM.nin 170. maddesine göre eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu döneme ilişkin bulunduğuna göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Borçlar Kanununun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, taktirde bir isabetsizlik bulunmadığına, evlilik birliğinin kurulmasından önce edinilmeleri nedeniyle davacının kişisel malı olan arsaların dava konusu taşınmazın edinilmesinden sonra satılmaları nedeniyle dava konusu taşınmazın edinilmesinde katkı oluşturmayacağı gözetilerek en az %66 oranında katkıda bulunulduğu iddiasıyla açılan davada.
Sosyal Sigortalar Kurumundan getirtilen hizmet cetvellerine, tanık anlatımlarına ve özelliklede tarafların kızları olan ...’in açıklamalarına göre; işçi olarak çalıştıkları, düzenli ve birbirine yakın gelire sahip oldukları anlaşılan tarafların evlendikleri günden taşınmazın edinildiği tarihe kadar geçen dönemde elde ettikleri toplam gelirlerin birbirine oranlanması ve davacı kocanın 743 sayılı TKM.nin 152. maddesi uyarınca aileyi geçindirme yükümlüğü de dikkate alınarak bulunan dosya içeriğine uygun bilirkişi raporu doğrultusunda,
davacının katkısının (sadece çalışmaları ile elde ettiği gelirle sınırlı tutularak) %39 olduğu şeklindeki değerlendirmede herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 270,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 810,00 TL’nin temyiz eden davalıdan alınmasına 27.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.