Davacı vekili, miras yoluyla intikal, taksim ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak 101 ada 56 parsel ile 136 ada 65 parsel kapsamında kalan 6-7 dönümlük taşınmaz bölümlerinin tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesi istemiştir.
Davalı Hazine vekili, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davalı ... yargılama oturumlarında temsil olunmamıştır.
Mahkemece, 101 ada 56 parsel hakkındaki davanın reddine, 136 ada 65 parsele yönelik davanın kabulü ile teknik bilirkişi raporunda B harfiyle gösterilen 2503,22 m2 yerin tapu kaydının iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümü, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
257647 m2 yüz ölçüme sahip 136 ada 65 parsel, ... ve diğer kişilerin yerleri olduğu bildirilmiş ise de, uçuş paftalarında görülmediği gibi 1973 yılından sonra hiç kimse tarafından kullanılmadığı gerekçesiyle 07.07.1999 tarihinde belgesizden ham toprak niteliğinde Hazine adına tespit edilmiş, Kadastro Komisyonu tarafından dava konusu parselin 4342 sayılı Mera Kanunu uyarınca İl Mera Komisyonu tarafından 13.01.2003 tarihinde mera olarak tespit edildiği, komisyon kararının itiraz olunmaksızın 03.01.2003 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle tespitin iptali ile mera/orta malı mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, kadastro komisyon kararı itiraz olunmaksızın 29.08.2003 tarihinde kesinleşerek mera siciline tescil edilmiştir.
Dava. TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kanunun 14.maddesi uyarınca sınırlandırmanın iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, kazanma koşullarının davacı yararına gerçekleştiği görüşünden hareketle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamı ile usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.
12.08.2009 tarihinde taşınmaz başında yapılan keşif sırasında Höbek Köyü ve komşu köylerden dinlenen yerel ve tespit bilirkişileri ile davacı tanıkları, öncesinin tarım arazisi niteliğinde olduğunu, 1965-1970 yıllarında köy merasının yetersiz olması nedeniyle köy halkının ortak kararı ile köy otlakıyesi olarak bırakıldığını ve köy hayvanlarının otlatılmaya başlandığı, bu durumun 1995 yılına kadar sürdüğünü, köydeki hayvan sayısı ve otlakıye ihtiyacının azalması üzerine 1995 yılında tekrar kullanılmaya başlandığı,
İl Mera Komisyonu tarafından mera olarak sınırlandırılmış ise de öncesinin mera olmadığını, 1974 yılından geriye doğru davacı tarafından tarım arazisi olarak tasarruf edildiğini bildirmişlerdir. Ziraatçı uzman bilirkişi, taşınmaz çevresinin %35-40 eğimli ve taşlık kayalık bir yapıda olduğunu açıklamıştır.
Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, her ne kadar 1974 yılından önce davacı tarafından tarım arazisi olarak kullanılıyor ise de taşınmazın zilyetliği 1965-1970 yılları arasında iradi olarak terk edilmiş bu tarihten 1995 yılına kadar köy otlakıyesi olarak kullanılmıştır. Taşınmazın zilyetliği davacı tarafından iradi olarak terk edildiğine göre tekrar kullanılmaya başlandığı 1995 yılından önceki zilyetliğe değer verilemez.
Başka bir anlatımla; zilyetliğin iradi olarak terk edilmesi üzerine zilyetlik kesintiye uğramış olup iradi terk bakımından makul süreler de aşılmış olduğundan önceki zilyetlik kazanma bakımından hukuken değer taşımaz.
Öte yandan davacının tekrar kullanmaya başladığı 1995 yılından kadastro tespitinin yapıldığı 1999 ile İl Mera Komisyonunun sınırlandırma kararının kesinleştiği 2003 yılına kadar TMK.nun 713/1.maddesinde açıklanan 20 yıllık kazanma süresi dolmamıştır.Dosya kapsamı ve toplanan delillere göre tespit ve sınırlandırma tarihinden geriye doğru davacı lehine kazanma süresi ve koşulları gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Kabule göre de, dava konusu taşınmaz itiraz olunmaksızın 03.01.2003 tarihinde kesinleşen İl Mera Komisyonu kararıyla mera niteliğinde sınırlandırıldığına ve Komisyon kararının iptali yönünde açılmış bir dava bulunduğu ileri sürülmediğine göre, davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğunun belirlenmesi halinde ancak davacının mülkiyetinin tespitine karar verilmesi gerekmektedir.
Davalı Hazine vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün kabule ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle ve HUMK. nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.