Davacı, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak davalı Hazine adına tesbit ve tescil edilen 124 ada 131 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine temsilcisi davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 124 ada 131 parsel, 10.2.1964 tarihli tapu kaydı uygulanarak tarla niteliğinde 18.758,59 m2 yüzölçümlü olarak 24.5.2006 tarihinde davalı Hazine adına tesbit ve tescil edilmiş, tutanakta Hazine adına tapuda kayıtlı bulunduğu, Mehmet oğlu Ahmet Yıldırım tarafından zilyet edildiği, uygulanan 1964 tarih, cilt no:87 ve 703 sahife nolu tapunun Toprak Tevzi Komisyonunun 1303 parsel numarası ile haritaya bağlandığı açıklanmıştır.
Dosya arasında yer alan belirtmelik tutanağında dava konusu 131 sayılı parsel, Toprak Tevzi Komisyonunca 1303 numaralı taşınmaz olarak sınırlandırılmış, 1621 belirtmelik parsel numarası ile Ahmet Yıldırım isimli kişinin işgalinde bulunduğu ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan olduğu açıklanarak davalı Hazine adına 10.2.1964 tarihli tapu kaydı oluşmuştur.
Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz 1964 yılında başlayıp biten toprak tevzi çalışmaları sırasında davalı Hazine adına oluşturulan 1964 tarihli tapu kaydı kapsamında kalmış, 24.5.2006 tarihindeki kadastro çalışmalarında da mevcut tapu kaydı uygulanarak davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.
Bu durumda öncelikle davacının zilyetliğinin 1964 yılından geriye doğru en az 20 yıl önce başlamış olması davacının murisinin zilyetliğinin 1944 yılından öncesine dayanması gerekir.
Mahkemece yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıklar, dava konusu taşınmazın davacıya babasından kaldığını, 30 yılı aşkın süredir davacının tasarruf ettiğini bildirmişlerdir.Yerel bilirkişi ve tanıklar, yaşları itibariyle 1964 yılından geriye doğru en az 20 yıl öncesini bilebilmeleri olanaklı değildir.
Bu açıklamalar gözönünde tutularak mahkemece, taşınmazın 1964 yılından geriye doğru en az 20 yıl öncesini bilebilecek yaşlı yerel bilirkişilerin belirlenmesi, ondan sonra tanıklar, yerel ve teknik bilirkişiler aracılığıyla yerinde keşif yapılması, yerel bilirkişi ve evvelce dinlenen tanıklardan taşınmazın niteliğinin, davacı ve murisinin zilyetliğinin başlangıcı ve sürecinin kendilerinden sorulması, evvelce dinlenilen tanıklardan bu hususlarda duyuma dayalı bilgilerinin olup olmadığının sorulup belirlenmesi, dava koşulu bakımından, davacıya intikal şeklinin açıklığa kavuşturulması,
taşınmazın zilyetlik yoluyla iktisaba elverişli yerlerden olup olmadığının belirlenmesine çalışılması, elde edilecek sonuca göre, tüm deliller birlikte değerlendirilerek uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu verilen karar doğru görülmemiştir.
Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle v HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.