Davacı ...
Ergi, davalı ... ile anlaşmalı olarak 6.4.2005 tarihinde kesinleşen hükümle boşandıklarını, aralarında yapılan protokol ile evlilik birliği içerisinde edindikleri menkul mallardan liste halinde belirtilenler ile 18 ayar altın bilekliğin kendisine teslim edileceği hususunda anlaştıklarını, yine evlilik birliği içerisinde edindikleri ... plakalı aracın da yarı parasının kendisine verilmesi hususunun kararlaştırıldığını, bundan ayrı, evlilik birliği devam ederken yapılan müşterek alışverişlerden dolayı biriken kredi kartı borçlarının yarı oranındaki miktarının davalı tarafından ödenmesinin gerektiğinin belirlenmesine rağmen,
malların davalı tarafından kaçırılarak anlaşma hükümlerine uyulmadığı açıklanmak suretiyle eşyaların, protokol gereği gibi yerine getirilerek kendisine iadesi mümkün bulunmadığından müşterek eşyalardan ve ... plakalı araçtan payına düşen miktarın tespiti ile müşterek kredi kartı borcu olup tamamı kendisi tarafından ödenen kısmından davalının ödemesi gereken bölümünün belirlenerek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ..., zamanaşımı def’inde bulunmuş ayrıca, ev eşyalarının mal ayrılığı döneminde edinildiğini, davacının hakkının bulunmadığını, kaldı ki, birçok eşyanın kullanılmakla eskidiğini, eskicilere satılarak parasının paylaşıldığını, aracın da satılarak yarı oranındaki bedelinin davacıya verildiğini, ziynet eşyasını da giderken götürdüğünü açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 9.596 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
HUMK.nun 74 ve 76. maddeleri uyarınca olayları anlatmak taraflara hukuki nitelendirmeyi yapmak ise hakime aittir. Davacının dava dilekçesi ile yargılama oturumlarına yansıyan beyanları gözetildiğinde, boşanma davası sırasında taraflar arasında düzenlenen Protokol başlıklı belgenin 4. maddesinde belirlenen eşyalar konusunda tarafların mutabık kaldıkları ve bu hususta bir ihtilaf bulunmadığı belirlenmiştir.
Dava evlilik birliği içerisinde edinilen mallara katkısı sebebiyle doğan katkı payı alacağı ile 01.01.2002 tarihinden sonra edinilen araç üzerindeki yarı paya yönelik katılma alacağı olduğu anlaşılmaktadır. Bir başka anlatımla; dava, mal rejiminin tasfiyesi isteğine ilişkindir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi.
4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere aile hukukundan (TMK.nun m.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanması gerekir (H.G.K.nun 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Görev kamu düzenine ilişkindir.
Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.
Davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 06.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.