Davacı, kadastro çalışmaları sırasında dava konusu 197 ada 12 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tespit ve tescil edildiğini, ne var ki bu yerin 50 – 60 yıl önce babası Muhittin Kılıç’a ait iken onun ölümüyle mirasçılar arasında yapılan rızai taksim sonucu kendisine kaldığını açıklayarak davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı taraf, dava konusu yeri tapu kaydına güvenerek satın aldığını, iyi niyetli olduğunu, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Ayrıca, 3.9.2007 tarihli keşif zaptının ikinci sayfasındaki imzalı beyanıyla dava konusu yerden özgülediği bir kısım yeri davacıya hibe ettiğini açıklamıştır. Yine 27.9.2010 günlü oturumda “…daha önceden ilk keşifte bildirdiğim yeri hibe ediyorum…” şeklinde beyanda bulunmuştur. Bu beyanını HUMK. nun 151. maddesi uyarınca imzasıyla onaylamıştır.
Mahkemece, TMK. nun 3, 706 ve 1023. maddelerinden söz edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan kanıtlar, tüm dosya içeriğinden; dava konusu 197 ada 12 nolu parsele ilişkin kadastro tutanağı dosya içerisindedir. Bu yerin, tarla niteliğiyle, 50181,62 m2 olarak, 21.10.1992 tarih 89 sıra nolu tapu kaydı esas alınarak, 24.5.1999 tarihinde Hamit Çalış isimli kişi adına tespit görmüş ve itirazsız olarak 19.11.1999 tarihinde kesinleşmiştir. Çap kaydı getirilmiştir. Davalının bu taşınmazı 18.6.2003 tarihli resmi sözleşmeyle ilk kayıt malikinin tapu memuru huzurundaki satışından edindiği görülmüştür. Davalı tarafın 03.09.2007 günlü keşif zaptının ikinci sayfasında ve 27.09.2010 günlü oturumdaki imzalı beyanıyla; 10.09.2007 günlü fenni bilirkişi raporunda A harfiyle işaretli 6317.89 m2 lik yeri hibe ettiği anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca; davalının ilk keşif zaptında ve duruşma oturumunda açıklamış olduğu hibe beyanına uygun olarak bilirkişi raporunda A harfiyle özgülenen 6317,89 m2 lik yere ilişkin olarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu hususun gözden kaçırılarak yazılı olduğu üzere hüküm verilmesi doğru olmamıştır. Bundan ayrı, davalının hibe beyanına göre, dava konusu yerin 5403 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca ifrazının mümkün olup olmadığı, konusunun ilgili kurum ve kuruluşlardan sorularak alınacak cevaba göre mümkün ise ifraz edilerek ayrı bir parsel numarasıyla iptal ve tescile, bu mümkün olmadığı taktirde bu miktar yer için paylı olarak kayıt oluşturulması gerektiğinin göz önünde bulundurulması zorunludur.
Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 04.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.