Davacı ... (Korelli ) vekili; evlilik birliği içinde 30.4.2003 tarihinde edinilerek davalı eş adına kayıtlanan 1478 ada 13 parselde bulunan 2-3-4- 8 ve 9 nolu bağımsız bölümler üzerinde edinilmiş mallara katılma rejimi kuralları gereğince vekil edeninin hak sahibi bulunduğunu ileri sürerek vekil edenine ait hissenin vekil edenine verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili ise.
16.5.2008 hakim havale tarihli cevap dilekçesinde, davacı tarafın dava dilekçesinde gösterdiği adresin vekil edeninin adresi olmadığını; belirtilen bu adresin, tarafların boşanma davası öncesi birlikte yaşadıkları adres olduğunu ve vekil edeninin boşanma davası ile birlikte adresini değiştirerek şimdiki adresine gittiğini, vekil edeninin adresinin Yedieylül mahallesi Kervan yolu no.133 Turgutlu olduğunu, davacı tarafın bilmesine rağmen dava dilekçesinde artık yaşanmayan bir yerin adresinin bildirilmesine dayalı olarak yapılan tebligatın usulsüz bulunduğunu,
açılan davadan bu nedenle yeni haberdar olduklarını dolayısı ile cevaplarının süresi içinde yapıldığının kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek 1 yıllık zamanaşımı süresinin kaçırılmasından sonra açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece; “Davanın kabulüne, 80000 TL katkı payı alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,…” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
. Taraflar 8.6.1995 tarihinde evlenmiş, 2.6.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesiyle 5.6.2006 tarihinde boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise, yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dosya arasında bulunan kayıt ve belgelere göre; dava konusu olan taşınmazların 30.4.2003 tarihinde satın alma nedeni ile davalı ... adına tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazlar eşler arasında yasal edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilmiş olduğuna göre; uyuşmazlığın bu rejim kuralları gereğince yani 4721 sayılı TMK hükümleri uyarınca çözüme kavuşturulması hususunda duraksama bulunmamaktadır.
Bu durumda 4721 sayılı TMK.nun 178. maddesinde düzenlenen dava zamanaşımına ilişkin düzenlemenin eldeki davaya konu taşınmazlar bakımından şartları varsa uygulanması gerekeceği açıktır.
Tarafların boşanmalarına esas Turgutlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 2004/203 Esas ve 2005/249 Karar sayılı hüküm dosyası içinde bulunan ve ... tarafından verilen 27.5.2004 günlü dava dilekçesinde ...’nin adresi olarak Yedieylül mahallesi Kervan yolu no 133 Turgutlu adresi bildirilmiştir.
Boşanma davasının 13.7.2004 günlü oturumunda hüküm altına alınan tedbir nafakasının tahsili için davacı ... tarafından başlatılan icra takibine esas Turgutlu İcra Müdürlüğünün 2004/1594 sayılı takip dosyasında da takip borçlusu ...'nin adresi olarak Yediüylül mahallesi Kervan yolu no. 133 Turgutlu adresi gösterilmiştir.
Bu durumda davalının adresinin Yedieylül mahallesi Kervanyolu no.133 Turgutlu olduğu ve bu adresin davacı tarafından bilindiği konusunda hiçbir duraksama bulunmamaktadır.
Bu durumda; görülmekte olan davada davalı adresi olarak bildirilen ve fakat artık davalıya ait olmadığı anlaşılan başka bir adreste yapılan tebligatın usulüne uygun bir tebligat olduğundan söz edilemeyeceğinden davalının cevabının ve bu cevapla birlikte ileri sürülen zamanaşımı definin süresi içerisinde olduğu kabul edilmelidir.
TMK.nun 178. maddesinde, “evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden doğan dava hakları, boşanma hükmünün kesinleşmesinin üzerinden bir yıl geçmekle zamanaşımına uğrar” hükmüne yer verilmiş olup somut olayda, boşanma kararı 5.6.2006 tarihinde kesinleştiğine, görülmekte olan dava ise, bir yıllık zamanaşımı süresi geçirildikten sonra 6.6.2007 tarihinde açıldığına, davalı vekili yukarıda açıklanan nedenlerle süresinde sunduğu cevap dilekçesinde zamanaşımı def’inde bulunduğuna göre, davanın zamanaşımı süresinin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 825 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine ve 1188,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 24.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.