Davacı, kadastro çalışmalarında 130 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kendisi, aynı ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı ... ve yine aynı ada 3 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tespit ve tescil edildiğini; ancak, 1977 yılındaki bir davaya konu olan yerin aslında kendisine ait olduğu halde, davalı Siyare'nin tapusu içerisine katılmış olduğunu, bu yerin bu kişinin tapusundan iptali ile kendisinin parseline ilavesi suretiyle adına tecilini istemiş; ayrıca, davalı ...'ın parselindeki, kadastrodan önce yapılan binanın saçaklık payının tecavüzlü olduğunu ve güneşini engellediğini ileri sürerek, men ve kal talep etmiş; bu talebini 1 nolu oturumda da açıkça beyan etmiştir.
Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece; mahallinde yapılan keşif zaptındaki ara karar gereğince davacıya verilen önel üzerine; köy tüzel kişiliği ve Hazine, dahili davalı olarak davaya katılmışlardır. Dahili davalı Hazine vekili keşifte, köy boşluğu olarak özgülemesi istenilen yer bakımından davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Dahili davalı Köy Tüzel Kişiliği, yöntemine uygun bir biçimde dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece; davanın kabulü ile 12.10.2010 tarihli rapor ve 16.12.2010 havale tarihli ek rapor dikkate alınarak, kırmızı renkle boyalı ve A harfi ile gösterilen 9.71 m2 yerin köy boşluğu olarak özel sicile yazılmasına, bu kısmın davalı ... tapusundan iptaline; davalı ...'in müdahalesinin men'i ile ek raporda kesik çizgi ile gösterilen 1.17 m2 miktarındaki 3.93 cm uzunluk ve 0.30 cm genişliğindeki saçağın kal'ine karar verilmiştir.
Hüküm, süresi içerisinde Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan delillerden ve tüm dosya kapsamından;130 ada 2 sayılı parselin davacıya, aynı ada 1 sayılı parselin davalı ...'a ve 3 sayılı parselin davalı ...'e ait olduğu tartışmasızdır. Uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında davalı Siyare adına tespit ve tescil edilen 130 ada 1 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kalan ve fen bilirkişisinin 12.10.2010 tarih 1/250 ölçekli krokisinde kırmızı renkle boyalı, aynı bilirkişinin ek raporunda A harfi ile gösterilen toplam 9.71 m2 yerin köy meydanı ya da köy boşluğu olup olmadığı ve diğer davalı ... adına tespit ve tescil edilen 130 ada 3 parsel üzerinde kadastrodan önce inşa edilen binanın köy boşluğuna bakan bölümdeki çatı saçağının tecavüzlü olup olmadığı ve davacının kendi parselindeki evine gelen güneşi engelleyip engellemediğinde toplanmaktadır.
Ancak, davacı 11.10.2010 tarihli keşifteki beyanı ile dava konusu Siyare'nin parselinde kalan yerin tamamanın köy boşluğu olduğunu açıklamıştır. Dosyada bulunan Bigadiç Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 20.04.1976 tarihli 1975/329 Esas – 1976/164 Karar sayılı karar fotokopisinde ise bu yerin köye ait boşluk olduğunun belirlendiği tartışmasızdır.
Davacı keşifteki beyanı ile 130 ada 1 sayılı parsel içerisinde kalan yerin köy boşluğu olduğunu kabul ettiğine, dosyadaki bilgi ve ve belgeler ile bu husus kanıtlandığına göre Hazine ile köy tüzel kişiliğinin davaya katılmasının sağlanmasında adı geçenlerin hukuki yararlarının bulunduğunun kabulü gerekir. Ne var ki, bu gibi yerler TMK.nun 715, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddeleri kapsamında kalan yerler olduğundan tescile tabi değildirler (TMK m.999).
Tüm bunlardan ayrı, hukukumuzda köy boşluğunun ya da köy meydanının özel siciline tesciline ilişkin herhangi bir hüküm veya düzenleme yoktur. Davacının, komşuluk hukukundan kaynaklanan güneşinin engellendiği iddiasına konu olan yerin, mahkemece hukuka aykırı olarak köy boşluğu olarak özel siciline kaydı düşünüldüğüne göre; artık bu yerden gelecek güneşi engelleyen bir durum söz konusu olmayacaktır.
Kaldı ki, aynı yere yönelik davalı ...'ın çatısının tecavüzlü olması ve bu kişi aleyhine hüküm kurulması doğru değil ise de; temyize gelinmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak; davacının yararlanma hakkı nedeniyle davalı Siyare'ye yönelik davanın kabulü ve bu kısmın köy boşluğu olarak tescil harici bırakılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Açıklanan bu nedenlerle, dahili davalı Hazine vekilinin temyiz talebinin kamu düzeni ve yararı düşünülerek kabulü ile hükmün bu sebeple 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.