Davacı, kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik hukuki nedenine dayanarak kadastro sırasında tespit dışı bırakılan bir parça tapusuz taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... temsilcisi, davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.
Mahkemece, kadastroca tespit dışı bırakıldığı tarihten dava tarihine kadar kazanmaya yeterli 20 yıllık zilyetlik süresi dolmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Tespit dışı bırakılan bir taşınmazın TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kanunun 14.maddesi gereğince zilyetlikle edinilebilmesi için ilke olarak; tespit dışı bırakıldığı ya da paftasında gösterildiği tarihten dava tarihine kadar diğer kazanma koşulları yanında 20 yıllık kazanma süresinin de geçmiş bulunması gerekir. Davacının tescilini istediği yer davacıya ait dava dışı 141 ada 46 parsel ile 139 ada 56 parsel sayılı taşınmazların arasında yer almaktadır. Anılan parsellerin kadastro tespitleri 27.03.2007 tarihinde yapıldığına göre, dava konusu yapılan taşınmaz bölümünün de bu tarihte paftasında yol olarak bırakıldığının kabulü gerekir. Ancak, bu yer hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediğinden böyle bir işlem tespit dışı bırakma işlemi niteliğindedir.
Tescili istenen taşınmaz bitişiğindeki parsellerin kadastro tespitine göre 27.03.2007 tarihinde tespit dışı bırakıldığı sırada ve kadastro ekibinin bulunduğu bir anda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 7/4.maddesi gereğince davacı tarafından uyuşmazlık çıkarılmış olsaydı kadastro ekibince böyle yerler hakkında tutanağın düzenlenmesi gerekirdi.
Davacı bu yola müracaat etmeden doğrudan askı ilan süresinin sonunda (28.04.2008 tarihinde) Kadastro Mahkemesinde tespite itiraz niteliğinde dava açmış, ne var ki, tespit dışı bırakıldığı ve itiraz süresi geçtiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi üzerine, dosyanın genel mahkemeye intikal ettirildiği görülmüştür. Dava, görevsiz mahkemede açıldığına göre, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 7/4. maddesi gereğince Yüksek Yargıtay ve
daire uygulamaları gözetildiğinde, davanın makul ve uygun süre içerisinde açıldığının kabulü gerekmektedir. Kural olarak, taşınmazın paftasında yol olarak bırakıldığı tarihten itibaren kazanmayı sağlayan zilyetlik süresi kesintiye uğrar ve tespit tarihinden sonra 20 yıllık kazanma süresi yeniden işlemeye başlar. Ancak, davanın makul süre içinde açıldığı kabul edildiği takdirde bu durumda tespitten önceki zilyetlik hesaba katılır.
Böylece davanın açıldığı tarihe kadar kadastrodan önceki zilyetlik hesaba katıldığında 20 yıl dolduğu taktirde diğer koşulların da gerçekleşmesi halinde davanın kabulü gerekmektedir. Mahkemece, davanın esası hakkında irdeleme yapmadan, kadastro tespit tarihinden dava tarihine kadar kazanmaya yeterli zilyetlik süresinin geçmediğinden davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle davacının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.