Davacı, ... İlçesi, Aşağıçamlı Köyü 145 ada 1 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, komşu 145 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bu parsel ile bir bütünlük arzettiğini, 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 145 ada 2 parselin davalı ... Tüzel Kişiliği adına, kadimden beri kullanıldığından bahisle tespit yapılmış ise de davaya konu bu yerin ... çiftinin kullanımında iken bağış yoluyla kızı ve damadı olan ...'e verildiğini, İbrahim'in de bu yeri kendisine sattığını, eklemeli zilyetliğinin 50 yılı aşkın olduğunu, taşınmaz üzerindeki muhdesatın kendisine ait olduğu iddiasıyla davalı adına oluşan tapu kaydının iptali ile adına tescilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... Tüzel Kişiliği; davaya konu yerin köyün ortak kullanım yeri olduğunu ve kadastro tespitinin doğru olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davaya konu yerin, ... tarafından, ev yapılmak üzere, damadı ve kızı olan dava dışı ...ve ...çiftine hibe edildiği, bunların davaya konu yere ev ve tuvalet yaptığı, 145 ada 1 parselin 50 yılı aşkın zamandan beri komşu parseli olan 145 ada 2 parsel ile bir bütün olarak kullanıldığı ve 1985 yılında davacı tarafından ...'den satın alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, süresinde davalı ... Tüzel Kişiliği tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava konusu yerin öncesinin tapusuz olduğu ve tapusuz bir taşınmazın iktisabının ancak TMK.m.713/1 ve 3402 sayılı KK.m.14/1'deki koşulların kül halinde oluşması ile mümkün olacağı kuşkusuzdur. Davaya konu yere ait kadastro tutanağı incelendiğinde " kadimden beri Aşağıçamlı Köyü halkının bahçesi olarak kullanıldığı ve halen de aynı amaçla iktisap edildiği" belirtildiğine göre öncelikli olarak bu hususun değerlendirilmesi gerekir. Nitekim, dosya incelendiğinde, bu durumun aksini gösteren bir delile rastlanılmamaktadır. Dinlenen mahalli bilirkişilerin tamamı davaya konu yeri Selamettin'in satın aldığını ve 20 yılı aşkın zamandan bu yana elinde bulundurduğunu söylemişse de taşınmazın üzerindeki ağaçların kimin diktiğinin belli
olmadığı, ayrıca, davaya konu yerin tarım aletleri koymak suretiyle kullanıldığı söylenmiştir. Benzer ifadeler davacı tanıkları tarafından da ifade edilmiştir.
Dosya arasına alınan ziraat bilirkişi raporundan; taşınmaz üzerindeki meyve, ceviz ve kestane ağaçlarının verim alınabilecek halde dikilmedikleri, bunlardan gölgelik olarak faydalanılabileceği, ağaçların 2-12 yaşları arasında olduğu ve davacıya ait pulluk, patos, sürgü gibi tarım aletlerinin bulunduğu belirtildiğine göre; bilimsel verilere uygun ve zemini açıkça belirleyen ziraat mühendisi raporuna, taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşlarına ve dikim yöntemine bakıldığında;
davacının lehine tespit tarihinden geriye doğru ekonomik amaca uygun, malik sıfatıyla en az yirmi yıl süreyle tasarruf edildiği kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, takdiri delil niteliğindeki davacı tanıklarının soyut ifadelerine değer verilerek kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.
Davalı ... Tüzel Kişiliğinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 55,90 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine
02.12.2011 tardihinde oybirliğiyle karar verildi.