Davacılar vekili dava dilekçesinde; vekil edenlerine ait bir kısım yerlerin kadastro çalışmaları sırasında 169 ada 1 sayılı parsel ile davalı köy tüzel kişiliği adına tespit ve tescil edildiğini açıklayarak anılan parselin tapu kaydının iptaliyle ev, ahır, samanlık ve harman yerinin ayrı ayrı parseller olarak vekil edenleri veya şerikleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı ... temsilcisi de davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, teknik bilirkişi ...’ın 13.10.2010 tarihli rapor ve krokisinde A ve B harfleriyle gösterilen sırasıyla 156,55 ve 141,20 m2 yüzölçümlü taşınmaz bölümleri hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.
Uyuşmazlık konusu taşınmaz bölümlerine komşu 169 ada 1 sayılı parsel bahçe niteliğiyle davalı köy tüzel kişiliği adına 14.1.2008 tarihinde tespit ve tescil edilmiştir.
Her ne kadar davacılar vekili dava dilekçesinde, iptal ve tescil istediği kısımların 169 ada 1 sayılı parsel içinde kaldığını belirterek iptal ve tescil isteğinde bulunduğunu bildirmiş ise de, yapılan keşifte alınan teknik bilirkişi raporuna göre, kabulüne karar verilen ve krokide A harfiyle gösterilen kısmın eskiden beri harman yeri olarak kullanılan boş alan, B harfiyle işaretli bölümün ise eskiden beri ağıl olarak tasarruf edilen daha sonra yıkılması nedeniyle boş arsa niteliğinde bulunduğunu bildirmiştir.
Orjinal pafta ile kroki birlikte değerlendirildiğinde kabulüne karar verilen yerlerin parseller arasında yer alan yolda kaldığıanlaşılmaktadır. Bu nedenle dava, tapu iptali ve tescil davası olmayıp, TMK. nun 713/1. fıkrasına dayalı olarak açılan tescil isteğine ilişkindir.
Yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarıyla dosya içerisinde bulunan tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, kazanmayı sağlayan zilyetlikle kazanma koşullarının davacılar yararına oluştuğu anlaşıldığından davalı Hazine temsilcisinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddiyle hükmün esasının ONANMASINA,
Davalı Hazine temsilcisinin vekalet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava TMK. nun 713/1 ve 3. fıkralarına dayalı olarak açılan tescil davası olup, bu tür davalarda davanın olumlu veya olumsuz sonuçlanması sonuca etkili bulunmayıp TMK. nun 713/3. fıkrası gereğince kanuni hasım durumunda bulunan davalı Hazine ve köy tüzel kişiliğinin yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaları olanaksızdır. Bu tür davalarda eksik harcın davacı taraftan alınmasına yapılan tüm yargılama giderlerinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına ve davacı yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına karar verilir. Bu bakımdan yerel mahkemenin tüm yargılama giderlerinin davalılardan alınarak davacıya verilmesi biçimde kurduğu hüküm usul ve kanuna aykırıdır.
Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle yerel mahkeme hükmünün yalnızca yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.