Davacı vekili, tarafların 1994 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde edinilen 148 ada 9 parsel üzerindeki binanın yapılmasına kişisel malvarlığı ile katkıda bulunduğunu açıklayarak, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 15000 TL katkı payı alacağının yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, dava konusu taşınmaz üzerine inşa edilen binanın yapılmasına davacının ziynet eşyalarının satışından elde edilen gelirle katkıda bulunduğu anlaşıldığından 2382.65 TL katkı payı alacağının dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 15.07.1994 tarihinde evlenmişler, 16.01.2007 tarihinde açılan davanın boşanmayla sonuçlanması üzerine 07.04.2008 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlardır. Eşler arasındaki evliliğin boşanmayla sona erdirilmesine karar verilmesi halinde mal rejimi dava tarihinden geçerli olmak üzere sona erer. Dava konusu 148 ada 9 parsel, 25.12.2000 tarihinde kadastro yoluyla davalı koca adına tespit edilmiş olup üzerindeki binanın 1999 yılında yapıldığı belirlenmiştir.
Dava; 743 sayılı TKM.nin 170. maddesi uyarınca katkı payı alacağı isteğine ilişkindir. Dosya kapsamına,dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, aynı Kanunun 153. maddesi gözönünde tutularak davacının katkı payı alacağı tespit edildiğine, fedakarlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet ilkeleri de gözönünde tutulduğuna göre mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 35,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 106,13 TL’nin temyiz edenden alınmasına 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.