Davacı vekili, tarafların 1998 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde edinilen 763 ada 6 parsel üzerinde bulunan 11 nolu bölüm üzerinde 1/2 oranında katılma alacağı bulunduğunu açıklayarak taşınmazın değeri üzerinden 1/2 oranındaki alacağının yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, taşınmazın alınmasına davacının katkısı bulunmadığını, vekil edeninin kişisel malı niteliğindeki daire ve dükkânının satılması suretiyle alındığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın satış tarihindeki değeri üzerinden 1/2’sine tekabül eden 40.000 TL katılma alacağının dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, davacı vekille temsil olunduğundan tarifeye göre tespit edilen 4600 TL nispi vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 07.08.1998 tarihinde evlenmiş, 10.04.2006 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 18.09.2008 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM.nin 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (TMK.nun 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK.nun 202.m). Dava konusu 763 ada 6 parsel üzerindeki 11 nolu bağımsız bölüm 11.12.2003 tarihinde satış yoluyla davalı ... adına tescil edilmiştir.
Dava; katılma alacağı isteğine ilişkindir. Bu tür davalarda eklenecek değerlerden (TMK.nun 229. m) ve denkleştirmeden (TMK.nun 230.m) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere davalının edinilmiş mallarının (TMK.nun 219.m) toplam değerinden bu mallara ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.nun 231.m) yarısı üzerinden (TMK.nun 236/1.m) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak hüküm kurulur. Taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejimi, boşanma davasının açıldığı 10.04.2006 tarihinde sona ermiştir. (TMK. 225/2 m.)
Mahkemece, taşınmazın 11.12.2003 satış tarihindeki değeri esas alınmak suretiyle davacının katılma alacağı belirlenmiştir. Oysa katılma alacağı hesabında tasfiye tarihi mal rejiminin sona erdiği tarih olmayıp tasfiyeye ilişkin karar tarihidir.(TMK.
232, 235/1. m.) Taşınmazın karar tarihine en yakın sürüm değeri dikkate alınarak davacının katılma alacağının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde satış tarihi esas alınmış olması doğru değil ise de temyiz edenin sıfatına göre bu yön bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu taşınmazın 1/2 değeri üzerinden davacının katılma alacağı belirlenerek karar verildiğine, davalının savunmasında gösterdiği 776 ada 5 parsel üzerindeki 2 nolu dükkan ile 566 ada 7 parselin tarafların evlendikleri tarihten 7 gün sonra davalı tarafından 14.08.1998 tarihinde davacıya satış yoluyla devredildiğine ve bu işlem gizli bağış niteliğinde olup,
davalı tarafından bağıştan rücu davası açıldığı yönünde bir bildirimde bulunulmadığına göre davalının aşağıda gösterilen husus dışındaki temyiz itirazlarının reddiyle hükmün esasının açıklanan nedenlerle ONANMASINA,
Mahkemece dava tarihinden geçerli olmak üzere faize hükmedilmiştir. TMK.nun 239.maddesinde, katılma alacağı sürüm değeri nazara alınarak belirlendiğinden aksine bir anlaşma yok ise tasfiye tarihi olan katılma alacağı davasının karar tarihi itibariyle faiz yürütüleceği hükme bağlanmıştır. Katılma alacağına ilişkin davalarda faizin başlangıç tarihi olarak karar tarihinin esas alınması gerekirken dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı taraf lehine faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Davalının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün faiz başlangıcına ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle HUMK. nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2358,85 TL’ nin temyiz edenden alınmasına 11.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.