Davacılar vekili, miras yoluyla intikal, eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak davalı Hazine adına tespit ve tescil edilen 140 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile vekil edenleri adına 1/2 şer paylı olarak tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 140 ada 11 parselin tapu kaydının kısmen iptali ile teknik bilirkişinin kırmızı ve yeşil renkli olarak gösterdikleri 14.385,82 m2'lik bölümünün ölü Mustafa İnan mirasçıları olan ..., ... ve ... adlarına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava TMK.nun 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi uyarınca mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Dava konusu 140 ada 11 parsel sayılı taşınmaz, senetsizden ham toprak niteliğiyle 326467,67 m2 yüzölçümlü olarak 02.07.1997 tarihinde, Devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden olup ileride ekonomik yarar sağlanması mümkün yerlerden bulunduğu tutanakta açıklanmak suretiyle Hazine adına tespit edilmiş, 11.08.1998 tarihinde kesinleşen tutanağa istinaden tapu kaydı oluşmuştur.
Davacılar dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın babaları Mustafa İnan'dan miras yoluyla intikal ettiğini, adına vergi kaydı bulunduğunu, kadimden beri eklemeli olarak tasarruflarında bulunduğunu ileri sürerek 1/2 'şer paylı olarak adlarına iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.
Yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar dava konusu taşınmazın önceleri davacıların miras bırakanı babaları olan Mustafa İnan'a ait iken ölümü ile çocukları ..., ..., ...ve ...'ye kaldığını,...nın 1955 yılında ölünceye kadar tasarrufunda bulundurduğunu, ölümü ile mirasçılarına intikal ettiğini, mirasçıların da aralarında taksim yapmadıklarını bildirmişlerdir.
Davacıların miras bırakanı Mustafa İnan 1955 yılında ölmüş olup, davacılardan başka mirasçıları da bulunmaktadır.
Davacılar dava konusu taşınmazın kendilerine paylaşım sonucu kaldığını ileri sürmediği gibi yerel bilirkişi ve tanıklar da taşınmazın miras bırakanın ölümünden sonra tüm mirasçıların katılımı suretiyle yapılmış bir paylaşımın bulunmadığını, miras bırakanın ölümü üzerine tüm mirasçılarına kaldığını, 20 yıldan fazla süredir de mirasçılarının zilyetliğinde bulunduğunu açıklamışlardır.
Şu halde gerek davacıların, gerekse yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarıyla miras bırakanın terekesi paylaşılmadığına göre, miras bırakanın ölüm tarihine göre terekesi elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabidir.
TMK.nun 701.maddesinde. "Kanun veya kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti elbirliği mülkiyetidir" şeklinde tanımlanmıştır. Elbirliği mülkiyetinde mirasçıların tereke malları üzerinde belli payları olmayıp hakları taşınmazın tamamı üzerine yayılmış olup terekenin tamamını kapsar.
Aynı kanunun 702.maddesinde topluluk devam ettiği sürece tasarrufi işlemlerde tüm ortakların oybirliği ile karar vermeleri gerektiği belirtilmiştir. Dava açmakta tasarrufi bir işlem olduğuna göre, mirasçılardan birisinin kendi payını ileri sürerek dava açması mümkün değildir. Başka bir anlatımla bir mirasçının elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi bir taşınmaz üzerinde tasarrufda bulunma yetkisi bulunmamaktadır.
Mirasçılardan birisinin kendi payı hakkında açtığı dava diğer mirasçıların paylarını kapsamadığından ve aynı zamanda onlar adına da dava açılmadığından terekeye temsilci tayini (TMK. 640.mad.) veya diğer mirasçıların olurlarının alınması suretiyle de davaya devam edilemez ve taraf teşkili sağlanamaz. Mirasçılar arasında terekedeki hak ve borçları kapsayan ortaklık söz konusudur. Mirasçılar terekeye elbirliği ile sahip olurlar ve bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler.
Bir mirasçının taşınmaz üzerinde sürdürdüğü zilyetlik elbirliği mülkiyeti hükümlerine göre murisin diğer mirasçıları adına da sürdürülmüş sayılır.
Yukarıda açıklanan kanun hükümleri uyarınca, davacıların terekeye dahil bir mal için üçüncü kişiye karşı tek başına dava açma sıfat ve yetkisi bulunmadığından davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken dava koşulu (taraf teşkili) gözden kaçırılarak işin esasına girilmek suretiyle yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.