Davacılar vekili dava dilekçesinde; mevki ve sınırlarını bildirdiği yaklaşık 3000 m2 yüzölçüme sahip taşınmazın davacıların miras bırakanı Hüseyin Niyazi Doğan'ın 30 yılı aşkın süre ile zilyet ve tasarrufunda iken 2002 yılında ölümünden sonra davacılara intikal ettiğini, davacıların 2002 yılında taşınmazı iş makinesiyle işleyerek tamamen imar ihya ettiklerini açıklayarak vekil edenleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, 10.06.2009 tarihli dilekçesi ile dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddine ve taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini savunmuştur.
Davalı ... temsilcisi cevap vermediği gibi yargılamaya da katılmamıştır.
Mahkemece, davanın kabulü ile 15.01.2010 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 3.685,69 m2'lik yüzölçüme sahip taşınmazın davacılar adına veraset belgesindeki payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; dava konusu taşınmaz Anamur Kadastro Müdürlüğünün 21.05.2010 tarih ve 1451 sayılı karşılık yazılarında 1974 yılında yapılan tapulama çalışmalarında taşlık vasfı ile tespit harici bırakılmıştır. Kural olarak, taşlık niteliği ile tapulama harici bırakılan yerlerin imar ve ihyaya muhtaç olduklarının kabulü gerekir.
Bu nedenle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde imar ve ihya için öngörülen tüm olumlu koşulların davacı yararına gerçekleşmesi halinde böyle bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlik ve imar-ihya yoluyla edinilmesi mümkündür. İmar ve ihyaya muhtaç yerlerin imar ve ihyasının tamamlandığı tarihten davanın açıldığı tarihe kadar 20 yıllık kazanma süresi dolmuş ise diğer kazanma koşullarının varlığı halinde edinilmesi mümkündür.
Dosya içinde bulunan ve 09.11.2009 tarihli keşif sonucu elde edilen dava konusu taşınmaza ilişkin resimden taşınmazın halen taşlık vasfında imar ve ihyasının tamamlanmadığı, TMK.nun 715, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi kapsamında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, TMK.nun 999. maddesi uyarınca özel mülkiyete konu olabilecek nitelikte ve tapuya tescili mümkün olmayan yerlerden olduğunun kabulü gerekir.
Öte yandan davacılar vekili dava dilekçesinde, taşınmazın davacıların miras bırakanı Hüseyin Niyazi'nin 30 yılı aşkın tasarruf ve zilyetliğinde iken 2002 yılında vefatından sonra iş makinesiyle imar ihya edildiğini açıkladığına göre 20 yıllık kazanma süresi dolmamıştır. Kaldı ki, Yargıtay ve Daire uygulaması gereği ağır iş makineleri ile yapılan imar-ihya çalışmaları 3402 sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar-ihya sayılmayacağından davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Davalı Hazine vekilinin dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline yönelik temyiz itirazlarına gelince; yukarıda açıklandığı üzere taşınmaz halen taşlık vasfında, imar-ihyası tamamlanmamış yerlerdendir. Bu nitelikte bir taşınmazın özel mülkiyet şeklinde gerçek şahıslar adına tapuya tescili mümkün olmadığı gibi Hazine adına tescili de mümkün olmadığından davalı Hazine vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin taşınmazın Hazine adına tesciline yönelik temyiz itirazları dışındaki temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.