Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde satın alınan ve davalı adına tapuya tescil edilen 1583 ada 1 parsel üzerindeki binanın 6 numaralı bağımsız bölümünün yarı payının vekil edenine ait olduğunu, davalının boşanma davası sırasında kabul ettiğini, ancak şimdi devre yanaşmadığını açıklayarak dairenin davalıya ait tapusunun yarı payının iptali ile vekil edeni adına tesciline, talep yerinde görülmediği takdirde dairenin değerinin belirlenerek bedelin yarısının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, davacının davasını mal rejiminin tasfiyesi şeklinde açması gerektiğini, boşanmanın kesinleşmesinden itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresinin de geçtiğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının evlilik birliği içinde edinilen taşınmazın 1/2'sine ilişkin katkı payı alacağına ilişkin davasının yasal 1 yıllık süre geçtikten sonra açıldığından zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesi ve dosya kapsamı ile taraf vekillerinin açıklamalarına göre davacı, evlilik birliği içinde 743 sayılı TKM.nin 170. maddesi gereğince mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde 25.5.1999 tarihinde satın alınan ve davalı adına tapuya tescil edilen taşınmazın birlikte alındığı ve taşınmazın yarı yarıya ortak olduğunun davalı tarafından boşanma davası sırasında da kabul edildiğini açıklayarak katkı payı sebebiyle yarı oranda tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak isteğinde bulunmuştur.
Taraflar 1.9.1986 yılında evlenmiş, yurt dışında Hamburg Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.2.2007 tarihinde kesinleşen kararı ile boşanmalarına karar verilmiş, Kahramanmaraş Aile Mahkemesinin 2008/227 Esas, 2008/38 Karar sayılı tenfiz kararının 4.3.2008 tarihinde kesinleşmesi ile evlilik birliği 28.02.2007 tarihinde (5718 sayılı MÖHUK. madde 59) son bulmuştur.
Dava konusu taşınmazın 25.5.1999 alım tarihi itibariyle taraflar arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde uygulanması mümkün olan 1 yıllık zamanaşımının geçerli olduğu görüşünden hareketle davanın zamanaşımı yönünden reddine karar verilmiş ise de, bu değerlendirmeye katılma olanağı bulunmamaktadır.
Dava; katkı payı alacağı davası niteliğinde olup taraflar arasındaki uyuşmazlığın Borçlar Kanununun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir. Bu durumda, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı TMK.nun 178. maddesinde düzenlenen 1 yıllık dava zamanaşımına ilişkin düzenlemenin eldeki dava bakımından uygulanamayacağı açıktır.
Borçlar Kanununun başka türlü hüküm mevcut olmadığı takdirde her dava için öngördüğü 10 yıllık zamanaşımı süresini öngören TMK.nun 5.maddesi yollamasıyla 125. maddesindeki düzenlemenin uygulanması gerektiği hususunda duraksama bulunmadığına göre, mahkemece 4721 sayılı TMK. nun 178.maddesi dikkate alınarak davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
İddia ve savunma çerçevesinde toplanacak deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hatalı değerlendirmeye dayalı usul ve yasaya aykırı hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.