Davacı vekili, miras yoluyla intikal ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle 154 ada 21 parselin Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılamayacağını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 154 ada 21 parsele ait kadastro tutanağından; senetsizden, 20 yılı aşkın zilyedi olan ... adına 09.08.1999 tarihinde tespit edildiği, Kadastro Komisyonunun 16.12.1999 tarihli kararıyla re'sen yapılan inceleme sonucunda, taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla Değişik 2.maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu ve Kadastro V. Bölge Müdürlüğünün yazılarına istinaden, 21690 m2 yüzölçümünde ve ham toprak niteliğiyle Hazine adına tespitine karar verilmiş, komisyon kararına karşı süresinde dava açılmadığından kadastro tespitinin 09.03.2000 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Mahallinde yapılan keşif sırasında orman yüksek mühendisi tarafından düzenlenen 26.11.2010 tarihli krokili rapordan. 6831 sayılı Yasada değişiklik yapan 1744 sayılı Yasaya göre 13 ve 32 nolu Orman Kadastro Komisyonları tarafından 17.07.1979 tarihinde askıya çıkarılıp, bir yıl sonra kesinleşen orman tahdit çalışmalarında, dava konusu taşınmazın O.S.
2-2007-2008-2009-22-2 numaralı orman sınır noktalarını birleştiren orman sınır hattının oluşturduğu, 15.10.1961 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybetmiş, su ve toprak rejimine zarar vermeyen, orman bütünlüğünü bozmayan ve meyli % 15'den az olup tarla olarak kullanılmasında yarar görülen yerlerden olarak Hazine adına sınırlandırması yapılan II numaralı parsel olarak orman sınırları dışına çıkarılan alan içinde kaldığı anlaşılmaktadır.
Orman bilirkişinin raporundan anlaşıldığına göre; dava konusu yer, öncesi itibariyle kesinleşen orman sınırlandırma hattının içerisinde kalan 6831 sayılı Orman Kanununun 1.maddesi hükmü uyarınca orman sayılan yerdir. Ormanların olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün değildir. Çıkarma tarihinden önce bu yerler üzerinde sürdürülen zilyetlik kazanma bakımından herhangi bir değer taşımaz. Somut olayda; yerel bilirkişi ve tanıklar dava konusu yerlerin çıkarma tarihinden önce davacı ve miras bırakan babası tarafından tasarruf edildiğini bildirmişler ise de, 6831 sayılı Orman Kanununun 1.maddesi hükmü karşısında zilyetlik ve tasarruf herhangi bir değer taşımaz.
Nitelik kaybı sebebiyle çıkarma tarihinden sonraki evreye gelince; nitelik kaybı sebebiyle orman dışına çıkarma 20.06.1973 tarihinde kabul edilen 1744 sayılı Kanunla getirilmiştir. Anılan Kanunun 1.maddesi ile 6831 sayılı Orman Kanununun 2.maddesi değiştirilmiş, 15.10.1981 gününden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş olan yerlerin orman sınırları dışına çıkarılacağı hüküm altına alınmıştır.
1744 sayılı Kanunda öngörülen çıkarma işlemlerinin süresinde yerine getirilmemesi üzerine 23.09.1983 tarihinde yürürlüğe giren 2896 ve 05.06.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3302 sayılı Kanunla 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesi hükmü yeniden değiştirilmiş, 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirmiş olan yerlerden Devlete ait olanların Hazine adına, hükmü şahsiyeti haiz kamu kurumlarına ait yerlerin bu kurumlar adına, hususi ormanların ise sahipleri adına orman dışına çıkartılacağı, uygulama kesinleştikten sonrada tapuda kesin düzeltme ve tescil işleminin yapılacağı hüküm altına alınmıştır.
Yukarıda açıklandığı üzere; dava konusu yer 1979 yılında nitelik kaybı sebebiyle orman dışına çıkarılan yerlerdendir. Kanunlar uyarınca Hazineye intikal eden yerler olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla kazanılmaz. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18. maddesi hükmü uyarınca, Devlete kalan taşınmaz mallar tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilemezler.
6831 sayılı Orman Kanununun 1744 sayılı Kanunla Değişik 2. maddesi hükmü uyarınca nitelik kaybı sebebiyle orman dışına çıkarılan yerler de kanunlar uyarınca Devlete kalan taşınmazlardandır. Kanunlar uyarınca Devlete kalan yerler üzerinde olağanüstü zamanaşımı işlemeyeceğinden, davacının süresi neye ulaşırsa ulaşsın böyle bir yerdeki zilyetliği iktisap bakımından bir değer taşımaz.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece değişik gerekçelerle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.