Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde vekil edeninin kooperatif üyeliği sonunda edindiği ve adına tapuda tescil edilen 21990 ada 3 parsel üzerindeki apartmanın 4 numaralı bağımsız meskeninin 05.11.2004 tarihinde yarı payını, 12.09.2006'da ise, kalan yarı payını davalıya bedelsiz olarak tapuda devrettiğini, davalının devirler sonunda vekil edenininden boşandığını açıklayarak katkı payı karşılığı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000 TL'nin davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, isteğini harcını yatırdığı 11.01.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile 35.000 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın vekil edeninin kendi altınları ile alındığını ve kişisel malı olduğunu açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davacının hiçbir bedel almadan davalıya devrettiğini açıklaması karşısında tasarrufunun satış değil bağış olduğu ve bu sebeple taşınmazın davalının kişisel malı sayılması gerektiği açıklanarak davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 11.09.1987 tarihinde evlenmiş, 27.09.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 28.05.2009 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM'nin 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (4721 sayılı TMK.nun 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (4721 sayılı TMK.nun 202.m).
Davalı ... ... tarafından dosyaya sunulan ve dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değerinin %20'si oranında kabul beyanını da içeren 07.05.2009 havale tarihli imzasız cevap dilekçesinin kendisine mahkeme huzurunda okunarak dilekçede geçen beyanlar konusunda tutanağa geçecek şekilde davalının imzalı beyanının alınması ve ortaya çıkacak duruma göre bu beyanın diğer tüm delillerle birlikte değerlendirilmesi, ondan sonra işin esası ile ilgili bir hüküm kurulması gerekirken az yukarıda açıklanan yazılı dilekçe üzerinde durulmadan işin esası ile ilgili hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esası ile ilgili sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 825 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.