Davacı vekili tarafların 1998 yılında evlendiklerini ve 2007 yılında boşandıklarını, evlilik birliği içinde edinilen 248 ada 2 parselin davalı adına alındığını ancak, bu taşınmazın alımına davacının ziynet eşyalarını satarak katkıda bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak vekil edenine verilmesini istemiş, daha sonra ıslahla alacak miktarını 29552.40 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, dava konusu taşınmazın davalıya ait olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 5449,86 TL değer artış alacağı ve 24.052,54 TL katılma alacağı olmak üzere toplam 29.552,40 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 02.01.1998 tarihinde evlenmiş, 21.06.2006 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesiyle 15.09.2009 tarihinde boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM. nin 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (4721 sayılı TMK.nun 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4721 sayılı TMK.nun 202.m). Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Dava konusu 248 ada 2 parsel 20.11.2003 tarihinde davalı adına alınmış olup halen davalı adınadır. Taşınmazın edinme tarihine göre taraflar arasında başka bir mal rejimi seçilmediğinden (4722 s.K.m.10) yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Davacının talebi değer artış payı ve katılma alacağına ilişkindir.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; faizin karar tarihinden itibaren verilmesi gerekirken dava tarihinden verilmesi doğru olmamıştır.
Ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca davalının temyiz itirazlarının faizin başlangıç tarihi itibariyle kabulüyle hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde toplam “…29.552,40 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi…” sözlerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “… toplam 29.552,40 TL alacağın karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz…” sözlerinin eklenerek hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1334,72 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.