Davacı vekili, tarafların 11 yıldır evli olmasına rağmen boşanma davasının devam ettiğini, evlilik birliği içinde davalı adına alınan 372 ada 36 parselin alımında davacının ziynet eşyaları, kozmetik pazarlamasından kazandığı para ve ailesinden aldığı para ile katkıda bulunduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile katkısı oranında davacı adına tesciline, 29.06.2009 tarihli ıslah talebi ile tescil talebinden vazgeçerek 27.720,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, evlilik birliği içinde alınmış olan taşınmazın davacının yaptığı katkıdan dolayı 6.029,68 TL katkı payı alacağının davalıdan alınarak davacı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 22.12.1996 tarihinde evlenmiş, 05.01.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 13.05.2008 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM.nin 170. m.), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (4721 sayılı TMK.nun 225/2. m.) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4721 sayılı TMK.nun 202.m.). Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Dava konusu 372 ada 36 parselde kayıtlı 7 nolu mesken 09.11.2000 tarihinde davalı adına satın alınarak tapuya tescil edilmiş olup halen davalı adına kayıtlıdır. Dava konusu meskenin evlilik içinde satın alındığı tarihe göre istek katkı payı alacağı niteliğindedir.
04.02.2009 tarihli İnşaatçı ve Emlakçı Bilirkişinin birlikte vermiş oldukları raporda taşınmazın 09.11.2000 tarihindeki değeri 10.500.00 TL olarak bildirilmiş ve mahkemece taşınmazın bildirilen bu değeri üzerinden davacının ziynet eşyaları ve ailesinden aldığı döviz esas alınmak suretiyle katkı oranı hesaplanarak davacının katkı alacağının 6.029.68 TL olduğu sonucuna varılmıştır.
Davacı vekili, yargılama sırasında dava konusu evin 3200.00 TL'na alındığına dair tanık dinletmek ve davalıya yemin verdirmek isteğini beyan ettiği halde mahkemece bu husus üzerinde durulmamıştır. Davacı vekili, dava dilekçesinde her türlü delile dayanmıştır.
Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK'na göre davacının dava dilekçesinde tüm yasal deliller şeklindeki açıklaması yerleşmiş uygulamalara göre yemin delilini de kapsadığından taşınmazın alındığı tarihteki değeri konusunda tanık dinletilmesine ve davalı tarafa yemin teklifinde bulunmasına engel bir durum yoktur.
Mahkemece dava konusu taşınmazın alım tarihindeki değeri konusunda davacı tarafın ileri sürdüğü tüm deliller toplanarak sonucuna göre katkı hesabının yapılması gerekirken eksik inceleme sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin değer tesbiti yönündeki temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4 (HMK m. 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 82,75 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.