Davacı vekili, tarafların 1980 yılında evlendiklerini, 1986 yılında üye olunan S.S.... Konut Yapı Kooperatifi aracılığı ile edinilen 956 ada 979 parsel üzerindeki 12 nolu bağımsız bölüme ait ödemelerin müştereken yapıldığını ve taşınmazın edinilmesine vekil edeni ...’in katkıda bulunduğunu, ancak, taşınmazın muvazaalı olarak diğer davalı ...’a devredildiğini açıklayarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte 50.000 TL katkı payı alacağının davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, davanın yersiz açıldığını, kooperatif üyeliğinin davacı tarafından 18.09.1990 tarihinde noterlik sözleşmesiyle vekil edenine devredildiğini, ödemelerin vekil edeni tarafından yapıldığını, diğer davalı ...’den alınan borç karşılığında taşınmazın satıldığını, davalı ... ise bedelini ödeyerek taşınmazı satın aldığını, muvazaa söz konusu olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davacıya ait kooperatif üyeliğinin 1990 yılında davalıya devredilmek suretiyle bedelinin alındığı, davacı tarafın devirden sonraki taksitlerin ödenmesine katkıda bulunduğunu kanıtlayamadığı, üyelik devrine ilişkin belgelerdeki imzaların davacıya ait olduğu, somut katkının davacı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava. 743 sayılı TKM. nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde evlilik birliği içerisinde edinilen konut kooperatifine yapılan katkı nedeniyle açılan katkı payı alacağı isteğine ilişkindir. Taraflar, 15.08.1980 tarihinde evlenmiş, 17.11.2006 tarihinde açılan davanın boşanmayla sonuçlanması üzerine 21.02.2007 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarihte son bulmuştur (TMK.nun 225/1).
Dava konusu 956 ada 979 parsel üzerindeki 12 nolu bağımsız bölüm 07.08.1992 tarihinde kat mülkiyeti yoluyla SS.... Yapı Kooperatifi adına, 07.08.1992 tarihinde tahsis yoluyla davalı ... adına tescil edilmiştir. Daha sonra sırasıyla 29.11.2000 tarihinde satış yoluyla dava dışı Mustafa Mutlu, 26.12.2000 tarihinde satış yoluyla tekrar davalı ..., son olarak 26.10.2007 tarihinde satış yoluyla diğer davalı ... adına tescil edilmiştir.
Dava konusu taşınmaz, 743 sayılı TKM’nin 170. maddesine göre eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu döneminde edinildiğine göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Borçlar Kanununun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir.
Dosyadaki belge ve açıklamalara göre, taşınmazın alındığı dönemde tarafların öğretmen olarak görev yaptıkları, her ne kadar davacı tarafından kooperatif üyeliği 1990 yılında davalı ...’e devredilmiş ise de, devir tarihinden dairenin teslim edildiği 1992 yılına kadar taksitlerinin birlikte ödendiği anlaşılmaktadır.
Kooperatif üyeliğinin devrine ilişkin belgeler altındaki imzanın davacıya ait olduğunun grafolog bilirkişi tarafından belirlenmiş olması üyelik devrinden sonraki taksitlerin ödemesine davacının katkıda bulunmadığı sonucunu doğurmaz. Davacı da çalışarak belirli bir gelire sahip olduğuna göre kural olarak edinilen taşınmaza katkısının olduğunun kabulü gerekir.
Aksine, taşınmazın alındığı tarihte öğretmen olan davacının ödemelere katılmadığının kabulü hayatın olağan akışına uygun düşmemektedir.
O halde; mahkemece, iddia ve savunmalar dikkate alınarak tarafların her birinin ayrı ayrı taşınmazın alındığı tarihe kadarki toplam gelirinden sosyal statüleri ile konumlarına göre yapabilecekleri kişisel harcamaları ile kocanın 743 sayılı TKM’nin 152. maddesi uyarınca evi geçindirme yükümlülüğü sonucu yapması gereken harcamalar çıktıktan sonra yapabilecekleri tasarruf miktarının belirlenmesi gerektiği takdirde konunun uzmanı bilirkişiden denetime açık rapor alınması suretiyle dava konusu taşınmazın edinilmesine davacının çalışmaları karşılığında elde ettikleri kişisel gelirle sağlayabileceği katkı miktarının ayrı ayrı saptanması,
daha sonra toplam tasarruf miktarı karşısında davacı eşin katkı oranının bulunması, bulunan bu oran taşınmazın dava tarihindeki değeri ile çarpılarak varsa katkı payı alacağının tespit edilmesi ve ondan sonra uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.