Davacılar ... ve müşterekleri vekili tarafından davalılar ... ve ... aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemece, davacıların davasının on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu Karahıdır köyü 18400 m2 miktarında ve tarla vasfındaki 6 parsel 11.9.1975 tarihinde yapılan tapulama çalışmalarında belgesizden ... oğlu... adına tesbit edilmiş, tutanak 01.07.1976 tarihinde kesinleşerek tapuya tescil edilmiş, tapu kaydı 07.11.1989 tarihinde davalılar ... evlatları ... ve ... adına intikal ettirilmiştir.
Davacılar vekili, vekil edenlerinin ellerinde çaplı tasarruf vesikalarının bulunduğu, taşınmaza gerek tesbit öncesi gerek tespit sonrasında malik sıfatı ile vekil edenlerinin zilyet olduklarını açıklayarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Dava dilekçesi ekinde sunulan çaplı tasarruf vesikalarının incelenmesinde aynı köyde 4,15 ve 16 parseller için verilen çaplı tasarruf belgeleri oldukları ve bu belgelere uygun şekilde malikler adına aynı parsel numaralı üzerinden tapu kayıtlarının bulunduğu, bu çaplı tasarruf belgelerinin dava konusu 6 parselle bir ilgisinin olmadığı anlaşılmış, bu yöne ilişkin yolsuz tescil iddiası yerinde görülmemiştir.
Dava konusu 6 parsele ait tutanak 01.07.1976 tarihinde kesinleşmiştir. İncelenmekte olan bu dava ise 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin kaçırılmasından sonra 29.03.2011 tarihinde açılmıştır. Anılan maddedeki 10 yıllık süre hak düşürücü nitelikte olup, olumsuz dava koşuludur. Hak düşürücü sürenin gerçekleşmesi işin esasının incelenmesini önler. Hak düşürücü süre tüm def’i ve itirazlardan önce nazara alınır.
Bu nedenle; yargılama bitinceye dek hak düşürücü sürenin geçtiği taraflarca ileri sürülebileceği gibi, görevden ötürü hakim tarafından kendiliğinden de gözönünde tutulur. Davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Bu açıklamaya göre tesbit öncesi zilyetliğe dayalı bulunan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-b ve c maddelerinin de somut olayda uygulanma imkanı bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.