Davacı vekili, tarafların 2001 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde edinilen 686 ada 1 parsel (1941 ada 1 parsel) üzerindeki 7 nolu bağımsız bölüm üzerinde katılma alacağı bulunduğunu açıklayarak tapu kaydının iptaliyle 1/2 oranında vekil edeni adına tapuya tescilini istemiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği 20.02.2008 tarihli ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzerine 25.000 TL alacağın davalı taraftan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, taşınmazın alınmasına ve edinilmesine davacının hiçbir katkısı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne, 25.000 TL katılma alacağının karar tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 28.04.2001 tarihinde evlenmişler, 25.07.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 06.11.2009 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Dava konusu 1946 ada 1 parsel üzerindeki 7 nolu bağımsız bölüm, 10.06.2003 tarihinde satın alınarak davalı ... adına tescil edilmiştir.
Mahkemece kısa kararda, tapu iptali ve tescil davasının reddine, taleple bağlılık ilkesi uyarınca 25.000 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, gerekçeli kararda ise; davanın kabulüne, 25.000 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiştir.
Görüldüğü üzere; kısa kararla gerekçeli karar arasında aykırılık oluşturulmuştur. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki bu uyumsuzluk mahkemelere olan güveni sarsar. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. Bu konuya ilişkin 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; kısa kararla gerekçeli kararın aykırı olmasının bozma nedeni olduğu ve yerel mahkemenin bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hâkimin vicdani kanaatine göre karar verebileceği açıklanmıştır. Hüküm, bu nedenle kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve 371,25 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.