Davacı ... (...) vekili dava dilekçesinde; evlilik birliği içerisinde edinilen 7541 ada 6 sayılı parselde bulunan 7 nolu bağımsız bölüm ile İlktaş Yapı Konut Kooperatifinde bulunan üyelik payı, 06 FD 001 plakalı otomobilin davalı adına tapuda, kooperatifte ve trafikte kayıtlı bulunduklarını, ½ paya karşılık bedellerin vekil edenine ait olduğunu, ayrıca 7541 ada 6 sayılı parselde bulunan bağımsız bölümün kiraya verilmesi nedeniyle kira alacağı üzerinde davacının hakkı olduğunu açıklayarak mal rejiminden kaynaklanan toplam 19.000 TL alacağın fazlaya ilişkin hakları saklı tutmak üzere yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; evin davacının üyesi olduğu...Kooperatifindeki payın satılarak kalanın vekil edeni tarafından borç alınarak edinildiğini, bu borcun Alanya’daki kooperatif üyelik hakkının satılması suretiyle vekil edeni tarafından ödendiğini, kişisel malı olan aracı satarak şimdiki aracın edinildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, 7541 ada 6 sayılı parselde bulunan 7 nolu dairenin 17.5.2004 tarihinde edinildiğini, daha sonra 19.9.2005 tarihinde satıldığını, davacının bu taşınmazın alımına katkı payı oranının %48 olduğunu, taşınmazın keşif tarihindeki değerinin 135000 lira olması nedeniyle davacıya ait oranda gözetildiğinde alacak hakkının 64800 lira ise de, istekle bağlı olmak kuralı gözetilerek bu taşınmaz için 10000 TL'nin, 06 FD 001 plakalı aracın kişisel mal olduğu yolundaki savunma kanıtlanmadığından ve 9.2.2004 tarihinde edinilmesi nedeniyle edinilmiş mal sayıldığından keşif tarihindeki 9500 lira değerin ½'sinin davacıya ait olduğu görülmekte ise de,
istekle bağlı olma koşuluyla 3000 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine, kira alacağı ve Alanya’daki taşınmazla ilgili davaların reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından Alanya’da bulunan İlktaş Kooperatifindeki davalı payı (479 ada 6 parsel) bakımından, 7541 ada 6 sayılı parselde bulunan 7 nolu bağımsız bölüm ile 06 FD 001 plakalı araca ilişkin hüküm fıkraları yönünden ise davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, mal rejiminden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir.
Taraflar 27.4.1992 tarihinde evlenmiş, 31.08.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulü ve hükmün 21.9.2006 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Taraflar arasında, evlendikleri 27.4.1992 tarihinden 1.1.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM.nin 170.maddesi uyarınca mal ayrılığı, taraflar sözleşmeyle başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerine göre 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 1.1.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 31.08.2004 tarihine kadar edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 s.yür.k.m. 10, TMK. m. 202). Taraflar arasındaki mal rejimi TMK. nun 225/2. fıkrası uyarınca boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.
Kabulüne karar verilen 7541 ada 6 sayılı parselde bulunan 7 nolu bağımsız bölüme ilişkin alacak miktarı ile araç için saptanan bedel miktarı, gerek araç ve gerekse taşınmaz için belirlenen değerler esas alınarak ve istekle bağlı olmak koşuluyla hüküm altına alınan miktarlara yönelik davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddi ile sözü edilen taşınmaz ve araca ilişkin hüküm fıkrasında 1/a ve b harfleriyle gösterilen bölümlerinin açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 7541 ada 6 sayılı parselde bulunan 7 nolu bağımsız bölüm 17.5.2004 tarihinde, uyuşmazlık konusu yapılan 06 FD 001 plakalı araç ise 9.2.2004 tarihinde TMK. nun 202,
225, 231, 235 ve 236. maddeleri gereğince edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilmiş bulunmaları nedeniyle kural olarak değerlerinin TMK. nun 235. maddesi uyarınca karar tarihine en yakın tarihte belirlenecek değerlerin hesaplamada esas alınması ve buna göre katılma alacağının belirlenmesi gerekir ise de, temyiz edenin sıfatına (davacı bu bölümleri temyiz etmediğinden) göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Keşfin yapıldığı 20.11.2008 tarihinde sözü edilen taşınmazın gerçek değerinin belirlenmiş olması TMK.nun 235. maddesine aykırıdır. Hüküm ise 22.6.2010 tarihinde kurulmuştur. Arada yaklaşık 2 yıl fark bulunmaktadır. Keşif tarihindeki değer daha düşük olup hesaplamada bu değer göz önünde tutulmuştur. Bu husus davacının aleyhine olmakla birlikte temyize getirilmemiştir. Sadece hataya değinilmekle yetinilmiştir.
Davacı vekilinin Alanya’da kurulu İlktaş Yapı Kooperatifinde bulunan davalının üyelik hakkına (479 ada 6 parseldeki üyelik hakkı) yönelik temyiz itirazlarına gelince: davalı ...’un söz konusu kooperatife üye olduğuna, peşinat ve aidatları ödeyip ödemediğine, ya da kimler tarafından ödendiğine ilişkin bilgi ve belgeler dosya arasında bulunmamaktadır.
Sadece 26.8.2004 tarihi itibariyle davalının toplam 19700 TL üyelik aidatı ve peşinat ödediği anılan kooperatiften gönderilen yazının dosya arasında olduğu görülmüştür. Davalı ... bu üyelik hakkını 26.8.2004 tarihinde üçüncü kişiye devrettiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.
Her ne kadar davalı vekili, vekil edeninin söz konusu kooperatifte bulunan üyelik hakkını 32000 TL’ye sattığı ve aldığı bu parayı Öveçlerde 7541 ada 6 sayılı parselde alınan 7 nolu bağımsız bölümün borcuna harcadığını bildirmiş ise de, ileri sürdükleri banka dekontunu dosyaya sunmadıkları gibi banka hesap numarasını da bildirmemiş, bu savunmalarını başka bilgi ve belgelerle de kanıtlayamamıştır.
Davacı vekili de, vekil edeni adına bulunan başka bir kooperatifteki üyelik hakkını 48000 TL’ye satılması sonucu buradan alınan para ve ortak birikimleri olan 52000 TL eklenmek suretiyle Öveçlerde bulunan 7 nolu bağımsız bölümün alındığını ileri sürmüştür.
Saptanan bu durum karşısında iddianın aksi de kanıtlanmadığına, her iki tarafta çalışan ve belirli gelirleri olan kişiler olduğuna göre davacının 479 ada 6 sayılı parselde bulunan kooperatiften edinilen daireye katkısının olduğunun kabulü gerekir.
Bu bakımdan davalının söz konusu kooperatife üye olduğu tarih ile bu tarihte peşinat olarak ödediği para ve 1.1.2002 tarihine kadar yapılan tüm ödemeler anılan kooperatiften getirtilerek dosya arasına konulması ya da elden getirtilip dosya arasına konulması için davacı tarafa süre ve imkan tanınması, tarafların evlendikleri 27.4.1992 tarihinden 1.1.2002 tarihine kadar olan gelirlerinin ayrı ayrı hesaplanması, anılan tarihler arasında tarafların sosyal statüleri ve mesleki konumları göz önünde bulundurularak kişisel harcamalarının ayrı ayrı belirlenmesi,
bu dönemde 743 sayılı TKM.nin 152.maddesi uyarınca davalının evi geçindirme yükümlülüğü gözetilerek buna ilişkin harcamalarının saptanması ve kişisel harcamalarına eklenmesi, her birinin bu şekilde saptanan harcamalarının toplam gelirlerinden ayrı ayrı düşürülmesi, her birinin ayrı ayrı tasarruf ettikleri miktarın bulunması, toplam tasarruf miktarı karşısında davacının tasarruf oranının saptanması, taşınmazın 1.1.2002 tarihinde vardığı inşaat seviyesi de düşünülerek (meskenin inşaatının bitip bitmediği ve hangi seviyede bulunduğu) saptanacak gerçek değeriyle çarpılması sonucu davacıya isabet edecek katkı oranının belirlenmesi,
bu katkı oranının 1.1.2002 tarihinden itibaren taşınmaza değer artış payı olarak girdiğinin düşünülmesi, karar tarihine en yakın tarihte belirlenecek 479 ada 6 parseldeki 8 nolu bağımsız meskenin gerçek değeriyle çarpılması sonucu davacıya düşecek değer artış payının bulunması 1.1.2002 tarihinden sonra davalı tarafından kişisel malından yapılan kooperatif ödemeleri var ise bu hususun hesaplamada gözetilmesi ondan sonra hesaplanacak miktarın davacı yararına hüküm altına alınması gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle 479 ada 6 nolu parselde bulunan bağımsız bölüm bakımından davacının mal rejiminden kaynaklanan alacak hakkının (katkı payı alacağının) hesaplanması gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması yerinde görülmemiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3.maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca Alanya’da bulunan 479 ada 6 parsel üzerinde bulunan mesken yönünden BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 193,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 579,20 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 772,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.