Davacı vekili 481 ada 1 parsel ve 101 ada 6 parselin birinci derece doğal sit alanı bulunduğundan 2006'daki kadastro sırasında Hazine adına tescil edildiğini bu yerlerin 1995'te ölen babası ...'dan kaldığını ve iki yılı aşkın süre ile zilyet olduğunu, 1 parselin kadastro sırasında sehven eşi ... zilyetliğinde yazıldığını, bu nedenle tapunun iptaliyle adına tescil istemiştir.
Davalı Hazine vekili, 31/03/2011 havale tarihli cevap dilekçesinde; davacı tarafın idareye her iki taşınmazın tescil için başvurulduğunu bu talebin idarece uygun bulunmadığından ilgilinin bu idari işleme karşı ancak idari yargıya başvurabileceğinden davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davacı ve babasınca elli yılı aşkın süre kullanıldığı yerlerin zilyetlikle iktisabı mümkün olup birinci grup kültür varlığı veya birinci veya ikinci derece arkeolojik sit alanında kalmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm; davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptal ve tescili davasıdır. Uyuşmazlık konusu 481 ada 1 parselin kadastro tespiti 17.04.2006 tarihinde yapılmış olup 14.09.2006 tarihinde kesinleşmesiyle, 101 ada 6 parselin kadastro tespiti 25.06.2004 tarihinde yapılmış olup 02.05.2006 tarihinde kesinleşmesiyle Hazine adına tapu kaydı oluşturulmuştur.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de bu karara katılma olanağı yoktur. 20.05.2011 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları taşınmazın kendilerini bildi bileli babası ..., ölümüyle de davacının kullandığını beyan etmişlerdir. Bu beyanlarda davaya konu taşınmazın davacının babası ...'dan kaldığı, ...'dan davacıya intikal ettiği açıklanmışsa da intikal şekli (satış, bağış vesair) açıklatılmamıştır.
Mahkemece verilen karar bu yönden hatalıdır. Mahkemece yapılması gereken; yöntemine uygun bir biçimde keşif ara kararının alınması, yerel bilirkişi ve tanıkların HMK.nun 243 ve 244. maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, aynı Kanunun 259 ve 290/2. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde dinlenmelerinin sağlanması,
muris ...’dan kalan taşınmazların intikal şekli ve mirasçıları arasında paylaşılıp paylaşılmadığının, paylaşılmış ise, kimlere hangi ada ve parsellerde yer alan taşınmazların düştüğünün, paylaşımın hangi tarihte yapıldığının, yerel bilirkişi listesinde yer alan yerel bilirkişiler ile tarafların gösterdikleri tanıklardan sorulmak suretiyle açıklığa kavuşturulması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.