Davacı, dava dilekçesinde 102 ada 31 sayılı parselin hükmen davalı Köy Tüzel Kişiliği adına tapuya kaydedildiğini, zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu, babası ...’den kaldığını, vefatı ile kendisine ve diğer mirasçılara kaldığını açıklayarak Konak Köyü Tüzel Kişiliği adına bulunan tapu kaydının iptali ile muris ...’in mirasçıları adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.
Davalı, Konak Köyü Tüzel Kişiliğini temsilen köy muhtarı; yapılan keşifte dava konusu yerin davacı tarafa ait olduğunu ancak, kabul etme yetkilerinin bulunmadığını belirtmiştir.
23.04.2010 tarihinde yapılan keşif ara kararı ile davacıya; Hazineye karşı dava açması konusunda süre verilmesi üzerine davacının aynı ada ve parselle ilgili olarak Şebinkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı 2010/54 Esas-2010/88 Karar sayılı dava dosyasının eldeki dava ile birleştirilmesine karar verildiği, davalı Hazine temsilci bunun üzerine yaptığı savunmada; davayı kabul etmediklerini ve temyizlerinde ise, husumetin kendilerine düşmediğini açıklamıştır.
Mahkemece, 102 ada 31 sayılı parsel içerisinde A harfi ile gösterilen, 8109,22 m2’lik taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile murisin mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı TMK.713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.
Uyuşmazlık konusu 102 ada 31 sayılı parsel hükmen 2.12.2009 tarihinde davalı ... Tüzel Kişiliği adına tescil edilmiştir. Taşınmaz, 13332,33 m2 yüz ölçümlü olup "çayır" niteliği ile tespit edilmiştir.
Kural olarak, tapu iptali ve tescil davalarında dava kayıt malikine kayıt maliki ölmüş ise mirasçılarına yöneltilerek açılır. Davacı başlangıçta davasını parselin gerçek maliki olan Konak Köyü Tüzel Kişiline yönelterek açmıştır.
Ancak nedeni ve gerekçesi anlaşılamamakla birlikte mahkemece, keşif ara kararı ile verilen süre üzerine davacı tarafından kayıt maliki olmayan Hazineye karşı aynı ada ve parsel ile ilgili olarak aynı yer Asliye Hukuk Mahkemesinde ayrı bir dava açılmış ve daha sonra eldeki dava ile birleştirilmiştir.
Hazine kayıt maliki olmadığına göre, Hazineye karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken Hazine bakımından da esastan hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Kural olarak Hazine kayıt maliki olmadığına göre mahkemece verilen hükmü temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmamaktadır.
Ne var ki, hüküm fıkrasında yargılama giderlerinin, Konak Köyü Tüzel Kişiliği ile Hazineden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesi biçiminde kurulan hükmü Hazinenin temyiz etmesinde hukuki yararı vardır. Ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. ( HMK. 370/2) maddesi gereğince hüküm fıkrasının 6 nolu bendinde yazılı “.
2009/ 334 Esas sayılı dosya için davacının yapmış olduğu 101,30 TL harç, 15,00 TL tebliğat gideri 357,50 TL keşif gideri olmak üzere toplam 473,80 TL yargılama giderinin 379,04 TL’sinin davalı ...
Tüzel Kişiliği ve davalı Hazineden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, bakiye 94,76 TL’sinin davacı üzerinde bırakılmasına“ cümlesinde yer alan davalı Hazine ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, bunun yerine,"hüküm fıkrasında belirtilen tüm giderlerin (379,04 TL.nin) sadece davalı ...
Tüzel Kişiliğinden alınarak davacıya verilmesine",aynı biçimde bir sonraki paragrafta yer alan ve 2010/ 54 Esas sayılı dosya için yapıldığı belirtilen 111,40 TL yargılama giderinden 89,12 TL’sinin davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine ilişkin cümlede yazılı davalı Hazine ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına bunun yerine, "davalı Köy Tüzel Kişiliği dava açılmasına sebebiyet verdiğinden, 89,12 TL' nin davalı Köy Tüzel Kişiliğinden alınarak davacıya verilmesine" tümcesinin yazılmasına,
hükmün düzeltilmiş bu hali ile açıklanan maddeler gereğince ONANMASINA, 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına
30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.