Davacı vekili, dava konusu 468 sayılı parselin eklemeli olarak 60 yıldır vekil edeninin zilyetliğinde bulunan bölümünün 160 m2'lik kısmında bodrumlu ve tek katlı bina bulunduğunu, binanın müşterek yolla irtibatının sağlanması için yaklaşık 100 m2'lik yerin yol olarak bırakılması gerektiğini, binanın kapladığı alan ile bırakılması gerekli yolun toplam 400 m2 olduğunu; ayrıca, bina değerinin arsa değerinden fazla bulunduğunu açıklayarak, dava konusu taşınmazda nizalı yaklaşık 400 m2'lik kısmın bedeli karşılığında davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Hazine'ye ait olduğunu ve 1996 yılında Samsun 19 Mayıs Üniversitesi'ne "kampus yeri" olarak tahsis edildiğini, yargılamaya konu yerin zilyetlik yoluyla kazanılmasının mümkün olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisine dava dilekçesi yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece; dava konusu taşınmazın 1986 yılında tapuya tescil edildiğinden nizalı bölümün zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili her ne kadar dava dilekçesinde, TMK.nun 722 vd. maddeleri gereğince iptal ve tescil isteğinde bulunmuş ise de, vekilin çekildiği 22.03.2011 tarihli yargılama oturumunda davacı asıl davasını tamamen ıslah ederek zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescile dönüştürdüğüne göre davanın TMK.nun 713/1 ve 3402 s.K.nun 14. maddesi gereğince çözümlenmesi gerekmektedir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu 468 sayılı parsel, idari yoldan 25.11.1986 tarihinde "ham toprak" niteliğiyle 768.700,00 m2 olarak Hazine adına tescil edilmiştir. Keşfe katılan teknik bilirkişinin rapor ve ekindeki krokisinde, uyuşmazlık konusu yerin 468 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan 2509,62 m2'lik bölüm olduğu açıklanmıştır. Bu kapsamda dava, tapu kaydının kısmen iptaliyle tescili isteğine ilişkindir.
Öncelikle, taşınmaz idari yoldan tapuya tescil edildiğine göre, taşınmazın tescil edildiği tarihine kadar zilyetlik yoluyla tüm kazanma koşullarının gerçekleşmesi halinde, nizalı yerin mülkiyetinin kazanılması mümkündür. Ne var ki, salt bina yapmak ekonomik amaca uygun zilyetlik sayılmaz. Daire'nin yerleşmiş içtihatları da bu yöndedir.
Her ne kadar uzman ziraat bilirkişisi, dava konusu yer üzerinde toplam 38 adet ağaç bulunduğunu bildirmiş ise de, ağaçların niteliği ve yaşları ile nizalı bölümün miktarı birlikte değerlendirildiğinde, davacının davanın nizalı yer üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunduğunun kabulü mümkün değildir. Öte yandan, TMK.nun 713/1. maddesine dayanılarak geçit hakkı istenemeyecektir.
Öyle ise, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm kurulmuş ise de karar redde ilişkin olup sonucu itibariyle doğrudur.
Kabule göre de; tapu iptali ve tescile ilişkin davalar, tapu sicilinde malik olarak gözüken gerçek kişi ya da tüzel kişiler aleyhine, gerçek kişilerin ölmesi durumunda ise yasal mirasçılarına yöneltilir. Çekişme konusu taşınmazın malikleri arasında Yağmurca Köyü Tüzel Kişiliği bulunmamaktadır. Bu nedenle anılan Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın pasif taraf ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Davacının temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.