Davacı ... miras, taksim ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki nedenlerine dayanarak dava konusu 112 ada 123 parselin tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine temsilcisi davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 112 ada 123 parselin 26.08.2010 tarihli krokide A harfiyle gösterilen 27.721,74 m2'lik kısmının ifrazen iptali ile davacı adına tesciline, kalan kısmın davalı Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümü davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, davanın yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.
Uyuşmazlık konusu 112 ada 123 parsel, 14.02.2009 tarihinde yapılan kadastrodan ham toprak niteliği ile 30.790,27 m2 yüzölçümle Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, tutanağın itirazsız kesinleşmesi üzerine tespit gibi tapu siciline tescil edilmiştir. Davacı, ..., çekişme konusu taşınmazın miras bırakan babası ...'nın ölümü ile yapılan rızai taksimle kendisine düştüğünü, 70-80 yılı aşkın süreden beri eklemeli zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.
Zilyetliğin hukuki niteliğinin yanında maddi olgu olması nedeniyle tanık dahil her türlü delille kanıtlanabilir. Davacı, dava dilekçesinde tanık deliline de dayandığı halde, mahkemece davacıya tanıklarını liste halinde bildirmesi için süre ve imkan verilmeden yerel bilirkişiler ve usul hükümlerine aykırı olarak re'sen dinlenen tutanak bilirkişilerine dayanarak karar verilemez.
Diğer yandan dinlenen yerel ve tutanak bilirkişilerinden davacının ileri sürmesine rağmen taksim hususu sorulup belirlenmemiştir. Öncelikle davacıya tanıklarını liste halinde vermesi için süre ve imkan tanınması, ondan sonra yerel bilirkişi ve tanıkların 6100 sayılı HMK.nun 243 ve 244. maddeleri uyarınca keşif yerinde hazır bulunmaları için davetiyeyle çağrılmaları, aynı Kanunun 259 ve 290/2. maddeleri hükümleri uyarınca taşınmaz başında yapılacak keşifte dinlenilerek,
taşınmazın öncesinin ne ve kime ait olduğunun, kimler tarafından ne zamandan beri ne şekilde kullanıldığının, murisin ölümünden sonra tüm mirasçıların katıldığı geçerli taksimin yapılıp yapılmadığının, yapıldıysa dava konusu taşınmazın davacıya kalıp kalmadığının, bu yerin halen kimin zilyet ve tasarrufu altında olduğunun kendilerinden sorulup belirlenilmesine çalışılması, muristen kalan yer olup taksime tabi tutulmadığının anlaşılması halinde TMK.nun 701 ve 702. maddeleri gereğince durumun değerlendirilmesi ve dava koşulu üzerinde durulması,
beyanları arasında aykırılık çıktığı taktirde 261/1. maddesi hükmü gereğince çelişkinin giderilmesine çalışılması, ondan sonra taşınmazın geçerli taksimle davacıya kalıp kalmadığı da gözönünde bulundurularak iddia ve savunma çerçevesinde tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken bu eksikliklerin gözardı edilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Açıklanan tüm bu nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.