Davacı, mevkii ve sınırları dava dilekçesinde belirtilen Koyulhisar ilçesi, Yalnıztepe köyü, köyiçi mevkiinde bulunan taşınmaz üzerinde kök murisi annesine ait eski evin bulunduğunu, bu evin zamanla yıkıldığını, duvarlarının yerinin belli olduğunu, köyde yapılan kadastro çalışmaları sırasında annesinden kalan taşınmazın yol olarak gösterildiğini ve davalılar adına tespit edildiğini açıklayarak, taşınmazın annesi... ya da... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine temsilcisi, yargılama oturumunda davanın reddini talep etmiştir.
Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi yargılama oturumunda, davayı kabul etmediğini, dava konusu yerin köy tüzel kişiliğine ait olduğunu açıklayarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davaya konu taşınmazın davacının annesi...’a ait olduğu, daha önceden taşınmazda...’a ait evin bulunduğu, 1939’lu yıllarda meydana gelen depremde evin yıkılmasıyla beraber, dava konusu taşınmazın... tarafından sebze yetiştirilmek suretiyle kullanıldığı benimsenerek davanın kabulüyle “14.10.2010 havale tarihli kadastro bilirkişileri ... ve ...’in raporlarına ekli krokide kırmızı renkle boyalı olarak ve A harfiyle göstermiş oldukları 64,72 m2 miktarındaki taşınmazın arsa vasfıyla Sivas ili, Koyulhisar ilçesi, Yalnıztepe köyü,
126 adada son parsel numarası verilmek suretiyle kök muris ... ve ... kızı 1909 doğumlu... mirasçıları adına dosyada mevcut veraset ilamına göre, miras hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline” karar verilmesi üzerine; hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro harici bırakılan taşınmazın muristen intikal ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayalı olarak MK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesine göre açılan tescil davasıdır.
Muris...’un terekesine ... temsilci olarak atanmış ve tereke temsilcisinin duruşmaya katılmasıyla taraf teşkili sağlanmıştır.
Kadastro paftasına, komşu parsel tutanaklarına göre, dava konusu taşınmaz 1.8.2006 tarihinde yapılan ve 1.9.2006 ile 2.12.2006 tarihleri arasında askı ilanına çıkarılan kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol olarak gösterilmek suretiyle tapulama harici bırakılmıştır.
Mahalli bilirkişi ..., keşif sırasında taşınmazda...’a ait evin bulunduğunu duyduğunu, bizzat görmediğini, ...’un 1960’lı ve 1970’li yıllarda taşınmazda lahana yetiştirdiğini, taşınmazın etrafındaki tel örgünün ise kadastro geçtikten sonra ... tarafından yapıldığını, ...’un 4 – 5 yıl boyunca lahana ekmek suretiyle kullanımı dışında davacının veya... mirasçılarının dava konusu taşınmazı kullanımlarının söz konusu olmadığını, ...ve çocuklarının uzun yıllar önce İstanbul’a gittiklerini, 1970’li yıllardan sonra taşınmazın kullanılmadığını,
tüm köy halkı tarafından dava konusu taşınmazın batısındaki köy yoluna ulaşmak için kullanıldığını açıklamıştır.
Mahalli bilirkişi ..., 1960’lı ve 1970’li yıllarda...’un dava konusu taşınmazda lahana yetiştirdiğini, kadastro geçtikten sonra taşınmazın tel örgü içine alındığını, ...’un lahana ekerek kullanımı dışında mirasçılarının ve...’un başka kullanımının söz konusu olmadığını, ... ve çocuklarının uzun yıllar önce İstanbul’a taşındığını, bu tarihten sonra da dava konusu taşınmazın kullanılmadığını, 1939 Erzincan depreminden sonra taşınmazın boş olduğunu, dava konusu yerin batısında kalan köy yoluna geçmek için tüm köy halkı tarafından kullanıldığını açıklamıştır.
Mahalli bilirkişi Muhsin Yıldız ise, taşınmazda daha önceden...’a ait ev olduğunu duyduğunu, ev yıkıldıktan sonra herkesin taşınmazın batısındaki köy yoluna ulaşmak için taşınmazı kullandığını, ...’un 4-5 yıl boyunca lahana ekmek suretiyle kullandığını açıklamıştır.
Davacı tanığı Mehmet Ayın, davaya konu taşınmazda...’a ait evin bulunduğunu, tarihini hatırlamadığı bir zamanda...’un taşınmazda lahana yetiştirdiğini, 4 – 5 yıl boyunca ektiğini, ... mirasçılarının taşınmazı kullanmadığını, taşınmazın kısmen köy yolu olarak kullanıldığını, ev yıkıldıktan sonra ise, herkesin dava konusu taşınmazın batısındaki köy yoluna ulaşmak için taşınmazı kullandığını açıklamıştır.
Kadastro teknisyeni ...tarafından düzenlenen 30.9.2010 tarihli rapor ve krokiye göre, davaya konu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında yol olarak tespit harici bırakıldığı, davacı tarafından hak iddia edilen yerin krokide A harfiyle gösterilen 64,72 m2'lik kısım olduğu, yol olarak kullanılan yerin ise B harfiyle gösterilen 12,81 m2 lik kısım olduğu anlaşılmıştır.
Kadastro paftasına göre, davaya konu taşınmaz dört yolun birleştiği kavşakta kaldığından ve yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre de, taşınmazın köy halkı tarafından genel köy yoluna çıkmak için kullanıldığı anlaşıldığından taşınmazın halen kullanılmakta olan genel yol olarak kabulü gerekir.
Kural olarak, bir taşınmaz malın, olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılması ve tapu siciline tescili için taşınmazın kazanılmaya elverişli yerlerden olması gerekir. Bu nedenle öncelikle taşınmazın kazanılacak yerlerden olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Taşınmazın niteliğinin elverişli olması kazanma için bir ön koşuldur. Diğer kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı, taşınmazın niteliğinin belirlenmesinden sonra aranılacak hususlardandır.
Kamu malları başlığını taşıyan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesinde kamunun yararlanmasına tahsis edilen veya kadimden beri kamunun yararlandığı orta malı taşınmazların tescil mahiyetinde olmayan sınırlandırmaya tabi olduğu açıklandıktan sonra yol, meydan ve köprü gibi orta mallarının ise, haritasında gösterilmek suretiyle kadastrosunun yapılacağı belirtilmiştir. Genel yollar kamunun yararlandığı orta mallarıdır.
Genel yollar idarenin tahsis kararıyla kamunun yararlanmasına tahsis edilmekle bu niteliği kazanabilecekleri gibi, kadimden yani öncesi bilinmeyen zamandan bu yana kamunun yararlanmasıyla kamu malı olma niteliğini kazanırlar. Kamu malı niteliğini kazanan, orta malı, yol, meydan ve köprülerin TMK.nun 713/1. maddesi hükmü uyarınca olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla kazanılmaları ve TMK.nun 999. maddesi uyarınca da tapu siciline tescil edilmeleri olanaksızdır.
Dava konusu taşınmaz genel yol niteliğinde bulunduğundan ve zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.