Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde tarafların çalışmaları karşılığı kazandıkları paralarla alınan ve davalı adına tapuya tescil edilen 294 ada 242 parselde 3 numaralı meskenin edinilmesinde vekil edeninin katkısı bulunduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 40,320 TL katkı payı alacağının yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, davacının alımda katkısı olmadığını, taşınmazın tamamen vekil edeninin geliri ile alındığını, bu alımda veki edeninin çalışarak elde ettiği geliri yanında, bileziklerini ve daha önce satın aldığı ama beğenmediği evi sattığını, hayat sigortalarını paraya çevirdiğini, buralardan gelen paralarla dava konusu taşınmazın edinildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davacının dairenin alım parasının 42.000 Marklık kısmını kendisinin verdiğini ancak bu dairenin tapuda davalı adına tescil edildiğini iddia etmesi karşısında eşe ait taşınmazın alımında verilen paranın elden bağışlama niteliğinde olduğu, bağışlamadan rücu koşullarının da gerçekleşmediği gerekçesi ile davacının davasının reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 16.08.1992 tarihinde evlenmiş, davacı ... tarafından açılan davanın kabulüne ilişkin Almanya Gütersloh Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.11.2008 tarih 16 F 164/08 sayılı kararı ile boşanmışlar, 23.12.2008 tarihinde kesinleşen bu kararın ....Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatı ile) Mahkemesinin 18.03.2011 tarih 2009/466 Esas 2011/95 Karar sayılı ilamı ile tanınmasına ve tenfizine karar verilmiş, bu karar da 06.04.2011 tarihinde kesinleşmesiyle, mal rejimi sona ermiştir (TMK.nun 225/2.m.).
Sözleşmeyle başka mal rejimi seçilmediğinden, (4722 s.K.m.10) eşler arasında evlenme tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM.nin 170.m.), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise, yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (TMK.nun 202, 4722 s.Y.nın 10.m.).
Dava konusu 294 ada 242 parselde 3 numaralı bağımsız mesken 27.01.2003 tarihinde kat mülkiyeti tesisi sebebi ile davalı ... adına tapuda kayıtlı görünmekte ise de taşınmazın öncesinde 04.09.1997 tarihinde taraflar arasında mal ayrılığı rejimi geçerli iken satın alınarak tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır. Alım tarihi itibariyle taraflar arasındaki mal ayrılığı rejimi geçerli olup, davacının talebi katkı payı alacağına ilişkindir.
Mahkemece, davacının açıklamalarından hareketle davacının alımla verdiğini iddia ettiği paranın davalıya elden bağışlama niteliğinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir.
Oysa davacı taraf, dava konusu taşınmazın 60.000 Marka alındığını, bu miktarın 42.000 Marklık bölümünün davacı, 18.000 Marklık bölümünün ise, davalı tarafından karşılandığını iddia ederek, katkı payı alacağı isteğinde bulunmuş, dava dilekçesinde de açıkça bağış olmadığını ve amacın kendilerine iyi bir gelecek hazırlama olduğunu bildirmiştir.
Davacı vekili 23.09.2011 tarihli yargılama oturumunda davacı tarafından paranın ev alınması amacı ile verildiğini, evin alımına yapılan katkı sebebiyle talepte bulunduklarını, taraflar arasında eşit tapu çıkması gerektiğini açıklamıştır. Bu açıklamalar ve dosya kapsamı karşısında davacının evlilik birliği içinde alınan dava konusu taşınmazın alımı sırasında verdiğini iddia ettiği paranın davalıya bağışlandığı kabul edilemez.
Davacının alım sırasında katkıda bulunma iradesinin açık olduğu ve bağış iradesinin bulunmadığı bir gerçektir. Dosya arasında bu beyanlar dışında davacı veya vekilinin bağış anlamına gelebilecek herhangi bir ifadeleri de yoktur. Evlilik birliği süreci içinde eşlerin herhangi bir iş ve işlem yapmaları için para vermeleri hayatın olağan akışına uygun olup, bağışı çağrıştıracak veya buna anlam verecek bir beyan olmadıkça verilen para bağış olarak nitelendirilemez.
Mahkemece, davacının iddia ettiği ve katkı payı alacağı istediği parasal katkının bağışlama niteliğinde olmadığı belirlendiğine göre, katkı payı alacağına ilişkin taraf delillerinin toplanması, dava konusu taşınmazın alımında davacının maddi ve somut katkısının olup olmadığının belirlenmesi, tanıkların bilgilerine başvurulması ve tüm taraf delilleri birlikte değerlendirilerek sonucuna göre işin esası ile ilgili olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulması gerekirken bağıştan hareketle yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.
Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.