Davacı vekili, evlilik birliği içinde edinilen ve satın alma yoluyla davalı eş ... adına tapuya tescil edilen tek katlı ev ve arsası niteliğindeki 4 ada 19 parsel sayılı taşınmazın davalı ... tarafından muvazaalı olarak diğer davalı ...'a satıldığını, muvazaalı satışın iptali ile ...'ye dönecek tapunun 5/6 payının müvekkili adına tapuya tescilini, bu talepleri yerinde görülmez ise, müvekkilinin uğradığı menfi ve müspet zararların toplamının yani mezkur taşınmazın bugünkü değerinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiş ve 07.02.2008 tarihinde harç yatırarak alacak miktarının, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.000 TL olduğunu bildirmiştir.
Davalı ... ve ... vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, tapu iptal ve tescili davasının kesin hüküm nedeni ile reddine, alacak davasının kabulü ile 7.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Hükmün redde ve katkı payı alacağına ilişkin hüküm bölümleri davacı ve kabule (katkı payı alacağına) yönelik bölümü ise davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 25.03.1987 tarihinde evlenmiş, boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 23.06.2004 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur (TMK.nun 225/2 m). MK.nun 179. maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır. Taraflar arasında sözleşmeyle başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, (MK.nun 170.m) bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar TMK.nun 202. maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler (4722 s.yür.k.m.10).
Dava konusu 4 ada 19 parsel 01.09.1992 tarihinde tapu memuru huzurundaki resmi satışta davalı ... adına, onun da 05.11.1998 tarihindeki satışıyla diğer davalı ... adına tapuya tescil edilmiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, Afşin Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.11.2001 gün, 223-796 Esas ve Karar sayılı, aynı mahkemenin 2002/211 Esas ve 2003/339 Esas sayılı üç adet dava dosyalarıyla davacının tapu iptali ve tescil isteği yönünden HMK.nun 303.(HUMK 237.) maddesine göre, kesin hüküm bulunduğu anlaşıldığından,
öte yandan davacı vekili her ne kadar, hükmedilen 7000 TL katkı payı alacağının az olduğunu ileri sürmüş ise de, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile alınan uzman bilirkişi raporu ve bu tür davalarda uygulanması gereken fedakarlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet ilkeleri de gözetilmesi gerektiğinden davacının yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan tapu iptal ve tescili davasının reddine ilişkin hüküm bölümünün ONANMASINA,
Davalılar vekilinin davanın alacak isteğinin kabulüne yönelik hüküm bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Hüküm, Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) verilmiştir. HUMK'nun 432.maddesi hükmüne göre temyiz süresi 15 gündür. Aynı kanunun 434.maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre, temyiz isteği harca tabi ise, harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır.
Somut olayda; hüküm, her iki davalının vekili olan Avukat ...'un bizzat kendisine 06.11.2010 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş, davalılar vekili tarafından verilen temyiz dilekçesi 31.10.2011 tarihinde hakimlikçe havale edilmiş, alınması gerekli temyiz harçları da 31.10.2011 tarihinde tahsil edilmiştir. Hükmün tebliğ tarihi ile harçların alındığı tarihe kadar onbeş günlük temyiz süresi geçmiş bulunmaktadır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemi geçersizdir.
Davalılar vekilinin temyiz isteminin sürenin geçmiş olması nedeniyle HUMK.nun 432/4.maddesi hükmü uyarınca REDDİNE, 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 393,85 TL'nin istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.