Davacılar vekili, dava dilekçesinde ada ve parsel numarası yazılı 11 parça taşınmazın ortak muristen kaldığını, 1952 yılında yapılan taksim sonunda vekil edenlerinin miras bırakanı ...’a kaldığını, vekil edenlerinin taşınmazları aralarında fiilen taksim ederek kullandıklarını, ancak kadastro çalışmaları sırasında 1/2 oranında davalıların miras bırakanı adına tespit edildiğini açıklayarak,
tapu kayıtlarının iptaliyle kullanım durumu dikkate alınarak ifrazen ayrı parsel numarası verilmek suretiyle vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği 20.01.2012 tarihli ıslah dilekçesinde bir kısım parseller üzerindeki bina ve ağaçların muhdesat olarak ilgililer adına beyanlar hanesinde gösterilmesini istemiştir.Davalılar vekili, davanın yersiz açıldığını, taşınmazın ortak muris ...’dan mirasçıları ... ve ...’ye kaldığını, ... payının tek mirasçısı ...’a ondan da vekil edenlerine intikal ettiğini, taksim iddiasının gerçek dışı olduğunu,
taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesine ilişkin davanın sürüncemede bırakılması amacıyla eldeki davanın açıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece, davacıların taşınmazlara yönelik tapu iptali ve tescil talepleri, davacılardan ... ve ...’ın muhdesata ilişkin talepleri ile davacılardan ...’ın taşınmaz üzerindeki binaya ilişkin taleplerinin reddine, davacılardan ...’ın 851 ada 1 parsel üzerindeki ağaçlara ilişkin talebinin kabulü ile ziraat bilirkişi raporunda gösterilen kavak ağaçları dışındaki ağaçların davacı ...’a ait olduğunun tespiti ile beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiştir.
Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve dosya kapsamından davanın kadastro öncesi miras yoluyla intikal, taksim ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayalı tapu iptali, tescil ve muhdesat tespiti ile beyanlar hanesinde gösterilmesi isteğine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.
Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, dava konusu 11 parça taşınmazın ortak kök muris Süleyman’dan mirasçıları davacıların yakın murisi ... ve ...’ye kaldığı kadastro sırasında taşınmazların adı geçen bu kişiler adına tespit edildiği, ... payının 26.08.2003 tarihinde davalıların yakın murisi ...’a intikal ettiği, davacılar tarafından taksim ileri sürülmüş ise de taksim olgusunun davacı tarafça kanıtlanamadığı, davalıların il dışında olmaları nedeniyle taşınmazları kullanamamış olmalarının taksimi kanıtlamaya yeterli olamayacağı, dava dışı 549 ada 43 parselin ...
Kadastro Mahkemesi'nin 16.12.1998 tarih 1997/93 esas 1998/48 karar sayılı ilamı ile ortak kök muris ... terekesinin taksim edilmemiş olması nedeniyle ... mirasçıları adına tesciline karar verildiği, kararının aşamalardan geçerek kesinleştiği, bahse konu bu ilam HMK'nun 303. maddesi (HUMK'nun 237.m.) uyarınca kesin hüküm olmasa dahi, terekenin taksim edilmediği yönünde güçlü delil niteliğinde olduğu anlaşıldığına, dava konusu parsellerden 851 ada 1 parsel üzerindeki kavaklar dışındaki ağaçların ... tarafından tespitten önce dikildiği belirlendiğine göre Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.