Davacı, kadastro çalışmaları sırasında dava dışı 122 ada 114 nolu parselin kendisi adına tespit ve tescil edildiğini, dava konusu 122 ada 116 nolu parselin ise davalılar adına tespit ve tescil olduğunu, keşifte gösterilecek hudutlara göre kendisine ait bir kısım yerin davalı parselinde kaldığını açıklayarak bu kısmın tapu kaydının iptali ile kendisine ait çekişmesiz 114 nolu parsele ilave edilerek tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı yargılama aşamalarında ölmekle tüm mirasçıları davayı takip ederek aynı talepte bulunmuşlardır.
Davalılardan Ziyattin ikinci oturumda davayı kabul etmediğini, dava konusu yerin kendisine ait olduğunu, davanın reddini savunmuştur. Davalı ... ise tebliğata rağmen oturumlara katılmamış ve yanıt vermemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne, 16.09.2011 tarihli bilirkişiler krokisinde A harfiyle gösterilen 544,23 m2'lik kısmın iptali ile bu yerin ayrı bir parsel olarak davacılar adına veraset belgesindeki payları oranında tesciline karar verilmiştir.
Hüküm süresi içerisinde davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; taraflara ait kadastro tutanakları ile tapu kayıtları getirtilmiştir. 122 ada 114 nolu parselin tarla niteliğiyle, 11565,47 m2 olarak, senetsizden, 09.12.1998 tarihinde Miktat Akça adına tespit gördüğü ve itirazsız olarak 27.11.1999 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. 122 ada 116 nolu parsel senetsizden, tarla niteliğiyle, 6537,01 m2 olarak, 09.12.1998 tarihinde 1/5 pay Mahmure Akça, 4/5 pay ... adına tespit görmüş itirazsız olarak 27.11.1999 tarihinde kesinleşmiştir.
Mahallinde keşif yapılmıştır. Dinlenen yerel bilirkişi; davalılara ait 116 parsel ile dava dışı kişilere ait 117 nolu parselin davalıların ortak murisinden kaldığı her iki parselin miktarının eşit olması gerektiği ne var ki davalılara ait parselin yüzölçümünün dava dışı 117 nolu parselden büyük olduğunu, fazlalığın davacıya ait olması gerektiğini açıklamıştır. Tanık Yavuz Akça’da aynı mealde beyanda bulunmuştur.
Teknik bilirkişiler, zemindeki fiili durum ve yerel bilirkişi ile tanık anlatımına göre koordinatlı kroki ve raporunu dosyaya sunmuşlardır. Buna göre, dava konusu yerin A harfiyle işaretli kırmızı renkle boyalı 544,23 m2 olduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık kadastro çalışmaları sırasında davacı tarafa ait 114 nolu parsel ile davalılara ait 116 nolu parselin ortak sınırının tespitine ilişkindir.
Ne var ki, mahkemece yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve davacı tanığından bu yolda bilgi ve beyanları alınmamıştır. Yanlar arasındaki uyuşmazlık dava dışı 117 nolu parsel ile 116 nolu parselin miktarlarının eşit olması gerektiği, buradan hareketle fazlalığın davacı tarafa ait olduğu bilgi ve beyanları yetinilerek hüküm kurulmuştur.
Hal böyle olunca, öncelikle dava konusu taşınmazları iyi bilen aynı köyden yaşlı ve tarafsız bilirkişilerin tarafları ittifakıyla ya da Kaymakamlık aracılığıyla tespit edilerek ve davacı ile davalılara ait bildirdikleri tüm tanıklarının mümkün olduğunca keşif mahalline çağrılarak; öncelikle taraf parsellerinin ortak sınırının kadastrodan önce nereden geçtiğinin net bir biçimde belirlenmeye çalışılması, bunun için varsa taş duvar, öteden beri var olan tunç veya uzun süreli aynı sınır üzerinde yer alan taş veya ağaç gibi sabit noktaların belirlenmeye çalışılması, var ise bunlardan yararlanarak ortak sınır çizgisinin saptanması,
yoksa nizalı yer için taraf tapularının yüzölçümlerinin orantı kuralına göre nizalı yerdeki miktarının belirlenmesi ve bu konuda infazı sağlamaya elverişli tapu fen memuru yetki ve yeteneğine haiz uzman bilirkişiden alınacak ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması ve hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken somut olayı, somut olayın tarafı olmayan üçüncü kişilere ait 117 nolu parsel yüzölçümünden hareketle karar verilmesi doğru olmamıştır.
Kabule göre de, davacı taraf davalılara ait parselden belirlenecek miktarın nizasız olan 114 nolu parsele ilave edilerek tespiti talep edilmesine karşın talep aşılarak ayrı bir parsel numarası ile paftanın hukuki ve hendesi niteliği bozularak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.
Davalı ...'nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.