Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2012/12925 K.2013/12352

Görülmekte olan davaların, aralarında bağlantı bulunması sebebiyle birleştirilmesine karar verildiğinde dahi, her dava bağımsızlığını korur. Bu kapsamda, asıl dava davacısı ... ve birleşen dava davacısı ..., yerel mahkeme hükmünü ortak sundukları dilekçe temyiz etmiş iseler de; her bir davacıdan ayrı ayrı temyiz yoluna başvuru harcı ve temyiz karar harcı alınması gerekir. Davacılardan tek temyiz başvuru ve karar harcı alınması doğru olmamıştır.

"Temyiz başvuru harcının" dayanağı 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi hükmü gereği 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı Tarifesinin (A) Mahkeme Harçları bölümünün sonuna (IV) nolu bölüm halinde eklenen "temyiz başvuru harcı" düzenlemesidir. "Temyiz karar harcının" dayanağı ise HMK'nun 344 (HUMK'nun 434/2.) maddesi ve 10.05.1965 tarih 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı'dır.

Bu İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının 1/4'ünün peşin olarak alınması gerekir.

Bu açıklamalara göre, davacılardan ayrı ayrı "temyiz başvuru harcı" ve "temyiz karar harcı" alınmadığından eksikliğin giderilmesi için HMK'nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344 (HUMK'nun 434/3.) maddesi gereğince ilgilisine söz konusu harcın yedi gün içinde yatırılması için muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz harcı ve temyiz başvuru harcının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi,