Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalı ...'ne ait olan 8 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 3500 m2'sinin 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiş, 02.04.2003 tarihli ıslah dilekçesi ile dava konusu taşınmazın 5765,734 m2'sinin tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasını talep etmiştir.Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece hakem sıfatıyla görülen davada;
davanın kabulü ile dava konusu 8 ada 2 parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydının 5765,754 m2'sinin teknik bilirkişilerin 04.02.2003 tarihli raporuna ilişkin krokide işaretlenen kısmının iptali ile kıyı kenar çizgisi olarak tesciline, kalan kısmının tapu maliki Devlet Demiryolları Genel Müdürlüğü adına tapuya kaydedilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Mahkemece temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmesi üzerine davalı vekilince anılan ek karara ilişkin temyiz isteminde bulunulmuştur.
Her ne kadar hakem kararlarına karşı itiraz yoluna başvurulup temyiz yoluna başvurulamaz ise de, hakemlerin yetki aşımı suretiyle görevi dışına çıkarak verdiği kararlar temyiz incelemesine konu edilebilir.
Hüküm, Asliye Hukuk Mahkemesi'nce hakem sıfatıyla verilmiştir. 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanunu'nun 4916 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik 4. maddesi; bu Kanun'un 1.maddesinde sayılan kurumlar arasında çıkan taşınmazın aynına ilişkin uyuşmazlıkların genel mahkemelerde bakılacağını hüküm altına almıştır.
4916 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile 3533 sayılı Kanun'un 1. maddesinde yazılı kurumlar arasında ortaya çıkan taşınmazlara ilişkin uyuşmazlıklara hakem sıfatı ile bakılmasına son verilmiş, Asliye Hukuk Mahkemesi'nin bu sıfatla işe bakıp sonuçlandırması benimsenmiştir.
Mahkemece 3533 sayılı Kanunda yapılan değişiklik gözden kaçırılarak Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla davanın görülmesi gerekirken,hakem sıfatıyla davaya bakılıp yürütülmüş olması doğru değildir.Davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile Yerel Mahkeme'nin 29.11.2010 tarih 2002/35 Hakem Esas 2003/9 Hakem Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına,
usul ve yasaya aykırı Yerel Mahkeme hükmünün açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 53,95 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.